Chlorek magnezu (), – związek nieorganiczny, sól magnezowa kwasu solnego.
Właściwości silnie higroskopijny dobrze rozpuszcza się w wodzie z roztworów wodnych wydziela się w postaci heksahydratu o gęstości 1,57 g/cm³, który rozkłada się powyżej 117 °C
Otrzymywanie Sól uwodnioną otrzymuje się na skalę przemysłową z wody morskiej, z solanek bogatych w magnez lub z karnalitu (). Wodę morską traktuje się zasadami w celu wytrącenia wodorotlenku magnezu, , który przeprowadzany jest w za pomocą kwasu solnego. W pozostałych przypadkach roztwory zatęża się, a uzyskuje się przez krystalizację frakcyjną. otrzymać można też działając kwasem solnym na węglan, tlenek lub wodorotlenek magnezu i krystalizację produktu. W krajach azjatyckich przez krystalizację frakcyjną z wody morskiej uzyskuje się przyprawę nazywaną w zależności od miejsca pochodzenia nigari lub lushui, zawierającą ok. 95% chlorku magnezu.
Sól bezwodną otrzymać można: przez ogrzewanie w atmosferze chlorowodoru (ogrzewanie bez HCl prowadzi do powstania Mg(OH)Cl) przez ogrzewanie przez ogrzewanie tlenku magnezu z węglem i chlorem:
Zastosowanie medyczne Chlorek magnezu jest jedną z łatwo przyswajalnych form tego pierwiastka. Może mieć zastosowanie w leczeniu depresji – u ludzi z cukrzycą i obniżonym poziomem magnezu w surowicy osiąga skuteczność porównywalną z imipraminą (lekiem z grupy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych). Doustne przyjmowanie magnezu w postaci chlorku jest utrudnione z powodu charakterystycznego smaku oraz higroskopijności substancji. Duże dawki chlorku magnezu mogą mieć pewien efekt przeczyszczający, znacznie jednak mniejszy niż siarczan magnezu. Możliwe jest zatrucie przy doustnej podaży rozpuszczalnych soli magnezu w przypadku znacznie obniżonej funkcji nerek.
Przypisy
Magnezu, chlorek Kategoria:Nieorganiczne sole magnezu