thumb|Struktura kaonu plus. Składa się on z kwarka u i antykwarka s Kaon (mezon K) – najlżejsza cząstka o niezerowej dziwności, mezon K posiada spin równy 0. Antycząstką kaonu jest antykaon.
Rodzaje kaonów Występują cztery rodzaje kaonów, izodublet zawierający kwark dziwny
oraz izodublet zawierający kwark antydziwny
Historia Kaony zostały odkryte w roku 1947 przez Georga D. Rochestera i Clifforda Charlesa Butlera z Uniwersytetu w Manchesterze w promieniowaniu kosmicznym.
Kaony neutralne Mieszanie stanów Z punktu widzenia oddziaływań silnych, zachowujących dziwność oraz są innymi cząstkami.
Mezon K0 występuje w dwóch odmianach: długożyjącej, oznaczanej jako K0L (5,116±0,021)·10−8 s i krótkożyjącej K0S (8,954±0,004)·10−11 s, które można zapisać jako superpozycje cząstek oraz
lub
Rozpady K0S rozpada się prawie wyłącznie na pary pionów: – 69,2% – 30,7%
Główne kanały rozpadu K0L: – 40,5% – 27,1% – 19,5% – 12,5%
Regeneracja kaonów Po rozpadzie K0S, wiązka K0 zawiera wyłącznie K0L. Jeśli taka wiązka zostanie przepuszczona przez cienką warstwę materiału, za tą warstwą w składzie wiązki znów pojawią się K0S. Jest to skutek różnych rodzajów oddziaływań K0 i K0 z materią. Proces nazywany jest regeneracją kaonów.
Złamanie symetrii CP Rozpady tych dwóch cząstek łamią symetrię CP (zamiana cząstka-antycząstka + inwersja przestrzenna).
Kaony naładowane Podstawowe właściwości
m = 493,677 ± 0,016 MeV/c² τ = (1,2380 ± 0,0021) 10−8 s
Rozpady Główne kanały rozpadu K+: – 63,5% – 13,5% Rozpady K− są analogiczne.
Zagadka τ-θ Początkowo były znane dwa dziwne dodatnio naładowane mezony, różniące się sposobem rozpadu:
Stany końcowe tych reakcji miały różną parzystość. Ponieważ wcześniej przyjmowano, że parzystość jest zawsze zachowana, mezony τ i θ musiałyby być różnymi cząstkami. Precyzyjne pomiary masy i czasu życia nie pokazały jednak żadnej różnicy między nimi, wydawały się identyczne. Rozwiązaniem tej zagadki okazało się złamanie parzystości w oddziaływaniach słabych. Oba mezony oddziałują słabo, więc ta reakcja nie musi wbrew początkowym oczekiwaniom zachowywać parzystości. Oba rozpady mogą więc rozpoczynać się od tej samej cząstki, którą w rezultacie nazwano K+.
Przypisy
Kategoria:Mezony