Wewnątrzmaciczne obumarcie płodu – zgon płodu następujący przed całkowitym jego wydaleniem lub wydobyciem z ustroju matki. Zakończenie ciąży wskutek obumarcia zarodka lub płodu przed 22. tygodniem ciąży określa się jako poronienie. Śmierć płodu na wczesnym etapie rozwoju z zatrzymaniem obumarłego płodu wewnątrz jamy macicy określa się jako poronienie chybione.
Przyczyny infekcje bakteryjne i wirusowe, wady wrodzone płodu, cukrzyca lub nadciśnienie tętnicze u matki, urazy mechaniczne, choroby metaboliczne płodu, obrzęk płodu, ciąża wielopłodowa, ograniczony wewnątrzmaciczny rozwój płodu, czynniki łożyskowe (łożysko przodujące, niewydolność łożyska), konflikt serologiczny, nieznane.
Rzadko stosowanym określeniem na wewnątrzmaciczne obumarcie płodu z nieznanej przyczyny jest SADS – zespół nagłej śmierci przed urodzeniem (ang. sudden antenatal death syndrome).
Wewnątrzmaciczny zgon jednego z płodów jest jednym z powikłań, które częściej występują w ciąży wielopłodowejPołożnictwo i ginekologia. Tom I Grzegorz H. Bręborowicz (red.). Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 140 ..
Profilaktyka Jest stosowana przed, jak i w trakcie ciąży u kobiet z grupy ryzyka. Najczęściej polega na ustabilizowaniu stanu zdrowia kobiet z chorobami przewlekłymi, takimi jak nadciśnienie tętnicze.
Przypisy
Kategoria:Położnictwo