François Hanriot (ur. 3 grudnia 1759 w Nanterre, zm. 28 lipca 1794 w Paryżu) – działacz francuski czasów Wielkiej Rewolucji Francuskiej, lider sankiulotów, związany z klubem jakobinów.
Życiorys Hanriot urodził się w ubogiej rodzinie służących z Nanterrered. G. Fremont-Barnes, Encyclopedia of the Age of Political Revolutions and New Ideologies, 1760-1815, Greenwood Publishing Groups, 2007, s. 325–326.. Przed rewolucją kilkakrotnie zdobywał podrzędną posadę urzędniczą, za każdym razem tracił pracę za nieuczciwość i niesumienność, przez co żył w ubóstwie. Obdarzony naturalnym talentem mówcy, Hanriot zdołał po wybuchu rewolucji zostać przywódcą sankiulotów gromadzących się w paryskim Ogrodzie Botanicznym. Brał udział w obaleniu monarchii 10 sierpnia 1792 oraz w masakrach wrześniowych.
Udział Hanriota w obaleniu monarchii przełożył się na dalszy wzrost wpływów Hanriota wśród radykałów. Został dowódcą specjalnej sekcji sankiulockiej w Komunie Paryża, a 30 maja – dowódcą Gwardii Narodowej. Odegrał decydującą rolę w faktycznym zamachu stanu 30 maja-2 czerwca, otaczając gmach Konwentu Narodowego na czele 80 tys. sankiulotów i żądając aresztowania deputowanych żyrondystów. Jean-Paul Marat nazwał go po tym wydarzeniu „zbawcą ojczyzny”R. Ballard, A New Dictionary of the French Revolution, I.B. Tauris, London 2011, s. 161–162.. Po tym wydarzeniu podał się do dymisji ze stanowiska dowódcy Gwardii Narodowej, jednak Komuna Paryża nie tylko jej nie przyjęła, ale i nadała mu stopień brygadiera (3 lipca 1793), a następnie stopień generalski (19 września 1793).
Należał do klubu kordelierów, popierał skrajnie radykalną frakcję hebertystów, zdołał jednak uniknąć procesu i egzekucji, gdy Komitet Ocalenia Publicznego zdecydował o postawieniu jej członków przed Trybunałem Rewolucyjnym. O pozostawieniu go na wolności osobiście zdecydował Maximilien de Robespierre. W okresie wielkiego terroru pozostał komendantem Gwardii Narodowej.
W czasie przewrotu thermidoriańskiego Konwent Narodowy opanowany przez przeciwników Robespierre’a usunął go ze stanowiska. Hanriot nie został jednak aresztowany razem z Robespierre’em, Saint-Justem, Couthonem i innymi. Usiłował organizować opór przeciwko thermidorianom i ratować przywódców jakobinów. Ostatecznie został schwytany przez oddziały wierne Konwentowi Narodowemu, gdy te otoczyły ratusz, w którym znajdowali się robespierryści. Ranny podczas ucieczki, został zgilotynowany 28 lipca razem z czołowymi jakobinami.
Przypisy
Kategoria:Straceni przez zgilotynowanie Kategoria:Urodzeni w 1759 Kategoria:Zmarli w 1794 Kategoria:Jakobini Kategoria:Francuscy generałowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Nanterre