Ibis czarnopióry (Threskiornis molucca) – gatunek dużego ptaka z rodziny ibisów (Threskiornithidae). Zamieszkuje Australię, Nową Gwineę, Wyspy Salomona, Małe Wyspy Sundajskie i Moluki. Nie jest zagrożony wyginięciem. W Australii ze względu na skłonności do żerowania w odpadach, jest potocznie nazywany bin bird.
Systematyka Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1829 roku Georges Cuvier. Autor nadał mu nazwę Ibis molucca, a jako miejsce typowe wskazał Moluki. Obecnie gatunek ten umieszczany jest w rodzaju Threskiornis. Wyróżnia się dwa podgatunki: T. m. molucca (Cuvier, 1829) – ibis czarnopióry T. m. pygmaeus Mayr, 1931 – ibis melanezyjski Populacje z Australii i południa Nowej Gwinei wydzielano do podgatunku strictipennis, ale nie jest on obecnie uznawany.
Morfologia mały|lewo|Ibis czarnopióry w locie Długość ciała wynosi 63–76 cm; masa ciała 1400–2500 g (samica lżejsza); rozpiętość skrzydeł 110–125 cm. Upierzenie całkowicie białe z wyjątkiem czarnych końcówek skrzydeł, które najlepiej widać u odpoczywających ptaków. Głowę pokrywa naga czarna skóra. Dziób czarny, zagięty, nogi długie i czarne.
Zasięg występowania Poszczególne podgatunki zamieszkują: T. m. molucca – południowe Moluki (na południe od Seram), zachodnia i południowa Nowa Gwinea oraz Australia (z wyjątkiem pustynnego interioru), rzadko spotykany we wschodnich Małych Wyspach Sundajskich. T. m. pygmaeus – południowe Wyspy Salomona (Bellona i Rennell).
Ekologia i zachowanie Środowiskiem życia ibisów czarnopiórych są płytkie słodkowodne mokradła, estuaria i tereny trawiaste oraz środowiska pochodzenia antropogenicznego, włącznie z miejskimi. Skład pożywienia bardzo zmienny, zależny od środowiska występowania. Ibisy czarnopióre zjadają ryby, płazy, owady wodne i lądowe, mięczaki, kraby, raki oraz odpadki. W większości osiadłe, lecz podejmują nieregularnie nomadyczne wędrówki. Pora lęgowa różna w zależności od stanu wód. Gniazdują w koloniach liczących do 20 tys. par.
Status zagrożenia IUCN uznaje ibisa czarnopiórego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2025). Liczebność populacji nie została oszacowana, jednak zazwyczaj jest to ptak pospolity. Ze względu na brak dowodów na istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ibisy Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Fauna Nowej Gwinei Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1829 roku Kategoria:Taksony opisane przez Georges’a Cuviera