Kanał Kumsko-Manycki (, Kumo-Manyczskij kanał) – sztuczny kanał nawadniający w południowej Rosji europejskiej, w Obniżeniu Kumsko-Manyckim. Łączy rzeki Kuma w zlewisku Morza Kaspijskiego i Zachodni Manycz w zlewisku Morza Azowskiego. Należy do systemu wodnego Manycza.
Opis Kanał rozpoczyna się w pobliżu wsi Lewokumskoje i Nowokumskij nad rzeką Kumą, pomiędzy miastami Budionnowsk i Nieftiekumsk, wypływając z niewielkiego zbiornika wodnego w punkcie . Do kanału wpływa Kanał Tersko-Kumski. Ten ostatni został ukończony w 1958 roku, aby zaopatrywać system w wodę z rzeki Terek. Stąd Kanał Kumsko-Mański biegnie na północny wschód, a następnie na północny zachód, uchodząc do Zbiornika Czograjskiego w pobliżu zapory hydrowęzła Wschodni Manycz. Kanał służy głównie do nawadniania i zaopatrzenia w wodę. Współrzędne punktu końcowego kanału w Zbiornika Czograjskiego to .
Inne projekty W 1921 roku radzieccy inżynierowie zgłosili projekt budowy znacznie głębszego kanału, który miał umożliwiać żeglugę dużych statków pomiędzy Morzem Kaspijskim a Azowskim. Ostatecznie projekt zarzucono w latach 30. z powodu skoncentrowania się na budowie Kanału Wołga-Don. Obecnie dostrzega się zmarnowany potencjał gospodarczy zaniechanego przedsięwzięcia.
W czerwcu 2007 roku rząd Kazachstanu zaproponował Rosji budowę głębszego kanału dla żeglugi z Morza Czarnego do Morza Kaspijskiego wzdłuż dna Obniżenia Kumsko-Manyckiego. Akademia Nauk Kazachstanu rozpoczęła badania nad możliwymi wariantami jego przebiegu.
Przypisy
Kumsko-Manycki, Kanał