Nordazepam () – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, pochodna benzodiazepiny, metabolit diazepamu o długim okresie półtrwania i działaniu przeciwlękowym, uspokajającym i nasennym.
Budowa i mechanizm działania Nordazepam jest głównym metabolitem diazepamu odpowiadającym za jego przedłużone działanie. Diazepam i jego aktywne metabolity są agonistami receptora benzodiazepinowego. Aktywacja receptora prowadzi do zwiększonego wiązania kwasu γ-aminomasłowego z receptorem GABA–A, co prowadzi do otwarcia , napływu jonów chlorkowych i poprzez hiperpolaryzację neuronu powoduje zahamowanie jego aktywności.
Nordazepam po podaniu doustnym wchłania się dobrze i szybko, osiągając maksymalne stężenie w osoczu krwi po 1,5 godziny. Okres półtrwania wykazuje dużą zmienność i wynosi od 30 do 150 godzin.
Zastosowanie Nordazepam działa przeciwlękowo, uspakajająco i nasennie, a także przeciwdrgawkowo i zmniejsza napięcie mięśniowe.
Wskazania rejestracyjne objawowe leczenie silnego i/lub upośledzającego lęku, zapobieganie i leczenie majaczenia alkoholowego i innych objawów odstawienia alkoholu.
Nordazepam nie jest dopuszczony do obrotu w Polsce (stan na marzec 2026).
Przypisy
Kategoria:Pochodne benzodiazepin o działaniu przeciwlękowym Kategoria:Związki chloroaromatyczne