John „Johnny” Spillane (ur. 24 listopada 1980 w Steamboat Springs) – amerykański narciarz, specjalista kombinacji norweskiej, trzykrotny wicemistrz olimpijski, złoty medalista mistrzostw świata oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Johnny Spillane pojawił się w sezonie 1995/1996 Pucharu Świata B. W swoich startach wywalczył dwa punkty i w klasyfikacji generalnej zajął 83. miejsce. Kolejne występy zaliczył w lutym 1999 roku, kiedy wystartował na mistrzostwach juniorów w Saalfelden, zdobywając wraz z kolegami złoty medal w sztafecie. Kilkanaście dni później wziął udział w mistrzostwach świata w Ramsau, gdzie zajął między innymi 32. miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena, a drużynowo był dziesiąty. Podczas mistrzostw juniorów w Štrbskim Plesie w 2000 roku wraz z kolegami z reprezentacji wywalczył tym razem srebrny medal w sztafecie.

W Pucharze Świata zadebiutował 2 grudnia 2000 roku w fińskim Kuopio, gdzie zajął 49. miejsce w sprincie. W sezonie 2000/2001 wystartował jeszcze dwanaście razy, w większości przypadków zdobywając punkty. Najlepszy wynik osiągnął 9 marca 2001 roku w Oslo, gdzie był dwunasty w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej zajął 30. miejsce. Na mistrzostwach świata w Lahti był ósmy w drużynie, czternasty w sprincie, a w Gundersenie zajął 32. miejsce. Podobnie prezentował się w kolejnym sezonie. W lutym 2002 roku, podczas igrzysk olimpijskich w Salt Lake City indywidualnie zajął 32. pozycję zarówno w sprincie jak i Gundersenie. W konkursie drużynowym Amerykanie ze Spillane’em w składzie otarli się o podium, jednak ostatecznie zakończyli zawody na czwartej pozycji, przegrywając walkę o brązowy medal z Austriakami.

Przełom w karierze Amerykanina nastąpił w sezonie 2002/2003. Rywalizację zaczął od zajęcia 10. miejsca 29 listopada 2002 roku w Ruce. Już w drugim konkursie cyklu, 6 grudnia 2002 roku w Trondheim po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Świata, zajmując drugie miejsce w sprincie. W dwóch następnych dniach Spillane jeszcze dwukrotnie stanął na podium, najpierw był trzeci w Gundersenie, a następnie trzeci w sprincie. W kolejnych startach pucharowych sześciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, ale na podium już nie stanął. W klasyfikacji generalnej zajął siódme miejsce. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003 roku osiągnął jeden z największych sukcesów w swojej karierze. Po konkursie skoków do sprintu zajmował czwarte miejsce i do biegu przystąpił ze stratą 28 sekund do lidera. W biegu okazał się jednak najlepszy i sięgnął po złoty medal, wyprzedzając na mecie Niemca Ronny’ego Ackermanna i Austriaka Felixa Gottwalda o 1.3 sekundy. W konkursie drużynowym był piąty, a w Gundersenie zajął 27. miejsce. Sezon 2003/2004 był już słabszy, Spillane ani raz nie stanął na podium i w klasyfikacji generalnej zajął 20. pozycję.

W lecie 2004 roku brał udział w siódmej edycji Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej, w której zajął trzecie miejsce, za swym rodakiem Toddem Lodwickiem i Austriakiem Christophem Bielerem. Amerykanin w czterech konkursach indywidualnych raz zwyciężył (15 sierpnia w Oberstdorfie) i raz był trzeci (21 sierpnia w Bischofshofen). Przyzwoicie prezentował się także w sezonie 2004/2005. Sześciokrotnie meldował się w pierwszej dziesiątce, a 5 grudnia w Trondheim stanął na podium, zajmując trzecie miejsce w sprincie. Na mistrzostwach świata w Oberstdorfie w 2005 roku wraz z kolegami z reprezentacji zajął piąte miejsce, a indywidualnie był zgłoszony do sprintu, w którym nie wystartował.

W sezonach 2005/2006, 2006/2007, 2007/2008 i 2008/2009 nie odniósł większych sukcesów. W rywalizacji pucharowej łącznie tylko raz stanął na podium, 30 listopada 2007 roku w Ruce zajął drugie miejsce w Gundersenie. W 2006 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Turynie, gdzie był między innymi dziesiąty w sprincie i siódmy w drużynie. Startował także na mistrzostwach świata w Sapporo w 2007 roku oraz dwa lata później na mistrzostwach w Libercu, jednak również nie zdobył medalu. Indywidualnie plasował się poza czołową dziesiątką. W konkursach drużynowych był dziewiąty w Sapporo, a w Libercu Amerykanie nie ukończyli rywalizacji po tym, jak Bill Demong został zdyskwalifikowany z powodu zgubienia swojego numeru startowegoSportowe Fakty.pl: Złoto w kombinacji dla Japończyków .

Do formy wrócił w sezonie 2009/2010, który zakończył na dziewiątej pozycji. Ośmiokrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce zawodów, ale tylko raz stanął na podium – 3 stycznia 2010 roku w Oberhofie zwyciężył w Gundersenie. Był także czterokrotnie czwarty. igrzyska olimpijskie w Vancouver w 2010 roku były najbardziej udaną imprezą w jego karierze. Po konkursie skoków w Gundersenie na normalnej skoczni zajmował czwarte miejsce. Na trasie biegu odrobił 46 sekund straty do prowadzącego po skokach Janne Ryynänena z Finlandii. Walka o medale rozegrała się na końcowych metrach między Amerykaninem, Francuzem Jasonem Lamy-Chappuis, Alessandro Pittinem z Włoch oraz Toddem Lodwickiem. Zwyciężył Francuz, który o 0,4 sekundy Wyprzedził SpilLane’a i o 0,8 sekundy Pittina. Na dużej skoczni Spillane był drugi po skokach i tracił do prowadzącego Bernharda Grubera z Austrii 34 sekundy. Do mety Amerykanin dotarł przed Austriakiem, lecz na trasie biegowej jeszcze szybszy był Bill Demong. W związku z tym Spillane odebrał swój drugi srebrny medal tych igrzysk. Ponadto wspólnie z Demongiem, Brettem Camerotą i Toddem Lodwickiem wywalczył w zawodach drużynowych swój trzeci srebrny medal. Już po skokach Amerykanie zajmowali drugie miejsce i na trasę biegu wyruszyli ze stratą dwóch sekund do prowadzących Finów. W biegu wyprzedzili reprezentantów Finlandii, jednak dali się wyprzedzić Austriakom, którzy sięgnęli po złoty medal. Na mecie Amerykanie stracili do zwycięzców nieco ponad pięć sekund i o około czternaście wyprzedzili Niemców, którzy uplasowali się na trzeciej pozycji.

W sezonie 2010/2011 prezentował się słabo. Wystartował tylko w czterech konkursach, z czego tylko w dwóch zdobył punkty. Najlepszy wynik uzyskał 23 stycznia 2011 roku w Chaux-Neuve, gdzie był siedemnasty w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej dało mu to 48. lokatę. Na przełomie lutego i marca wziął udział w mistrzostwach świata w Oslo. Indywidualnie plasował się na przełomie drugiej i trzeciej dziesiątki, a w konkursach drużynowych Amerykanie z nim w składzie zajęli czwarte miejsce na normalnej skoczni oraz szóste na dużym obiekcie.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie 50px Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca32.9 lutego2002 Salt Lake CityGundersen K-90/15 km 39:11,7+5:53,8 Samppa Lajunen4.14 lutego2002 Salt Lake CitySztafeta K-90/4x5 kmSkład drużyny: Todd Lodwick, Matt Dayton, Johnny Spillane, Bill Demong48:42,2+1:11,932.21 lutego2002 Salt Lake CitySprint K-120/7,5 km 16:40,1+1:56,3 Samppa Lajunen30.11 lutego2006 PragelatoGundersen HS106/15 km 39:44,6+4:43,0 Georg Hettich7.15 lutego2006 PragelatoSztafeta HS134/4x5 kmSkład drużyny: Bill Demong, Carl Van Loan, Johnny Spillane, Todd Lodwick49:52,6+1:59,910.21 lutego2006 PragelatoSprint HS134/7,5 km 18:29,0+46,2 Felix Gottwald2.15px14 lutego2010 VancouverGundersen HS106/10 km 25:47,1+0,4 Jason Lamy Chappuis2.15px23 lutego2010 VancouverSztafeta HS140/4x5 kmSkład drużyny: Brett Camerota, Todd Lodwick, Johnny Spillane, Bill Demong49:31,6+5,22.15px25 lutego2010 VancouverGundersen HS140/10 km 25:32,9+4,0 Bill Demong

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca32.20 lutego1999 RamsauGundersen K-90/15 km 37:04,8? Bjarte Engen Vik10.25 lutego1999 RamsauSztafeta K-90/4x5 kmSkład drużyny: Carl Van Loan, Todd Lodwick, Johnny Spillane, Bill Demong49:34,2?37.27 lutego1999 RamsauSprint K-90/7,5 km 17:48,4? Bjarte Engen Vik32.15 lutego2001 LahtiGundersen K-90/15 km 39:26,7 ? Bjarte Engen Vik8.20 lutego2001 LahtiSztafeta K-90/4x5 km48:54,1+3:11,414.24 lutego2001 LahtiSprint K-116/7,5 km 19:40,3? Marko Baacke24.21 lutego2003 Val di FiemmeGundersen K-95/15 km 37:54,2+5:17,2 Ronny Ackermann5.24 lutego2003 Val di FiemmeSztafeta K-95/4x5 kmSkład drużyny: Carl Van Loan, Jed Hinkley, Johnny Spillane, Todd Lodwick47:23,9+3:15,2 1.15px28 lutego2003 Val di FiemmeSprint K-120/7,5 km 18:47,8--5.23 lutego2005 OberstdorfSztafeta HS137/4x5 km49:45,5+1:29,9DNS27 lutego2005 OberstdorfSprint HS137/7,5 km 20:15,6- Ronny AckermannDNF23 lutego2007 SapporoSprint HS134/7,5 km 17:40,2- Hannu Manninen4.25 lutego2007 SapporoSztafeta HS134/4x5 kmSkład drużyny: Bryan Fletcher, Johnny Spillane, Eric Camerota, Bill Demong49:14,9+5:19,720.3 marca2007 SapporoGundersen HS100/15 km 38:35,6+3:42,3 Ronny Ackermann24.20 lutego2009 LiberecStart masowy HS100/10 km 276,0 pkt-52,0 pkt Todd Lodwick16.22 lutego2009 LiberecGundersen HS100/10 km 24:22,3+2:10,9 Todd Lodwick19.28 lutego2009 LiberecGundersen HS134/10 km 23:36,6+1:57,2 Bill Demong19.26 lutego2011 OsloGundersen HS106/10 km 25:19,2+1:32,3 Eric Frenzel4.28 lutego2011 OsloSztafeta HS106/4x5 kmSkład drużyny: Bill Demong, Bryan Fletcher, Johnny Spillane, Todd Lodwick48:07,8+54,822.2 marca2011 OsloGundersen HS134/10 km 25:31,6+2:02,5 Jason Lamy Chappuis6.4 marca2011 OsloSztafeta HS134/4x5 km47:12,3+1:44,0

Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca 1.15px4 lutego1997 Saalfelden am Steinernen MeerSztafeta K-89/3x5 kmSkład drużyny: Carl Van Loan, Johnny Spillane, Bill Demong?-- 2.15px27 stycznia2000 Štrbské PlesoSztafeta K-90/4x5 kmSkład drużyny: Johnny Spillane, Bill Demong, Jed Hinkley, Carl Van Loan??

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 2000/2001: 30. sezon 2001/2002: 40. sezon 2002/2003: 7. sezon 2003/2004: 20. sezon 2004/2005: 14. sezon 2005/2006: 52. sezon 2006/2007: 46. sezon 2007/2008: 19. sezon 2008/2009: 22. sezon 2009/2010: 9. sezon 2010/2011: 48. sezon 2011/2012: 28. sezon 2012/2013: 60.

Miejsca na podium chronologicznie Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca1.6 grudnia 2002 TrondheimSprint K120/7,5 km18:17.7 min2.+3.3 s Björn Kircheisen2.7 grudnia 2002 TrondheimGundersen K120/15 km35:33.0 min3.+1.4 s Björn Kircheisen3.8 grudnia 2002 TrondheimSprint K120/7,5 km18:45.5 min3.+18.1 s Björn Kircheisen4.5 grudnia 2004 TrondheimSprint HS131/7,5 km17:39.6 min3.+1.4 s Ronny Ackermann5.30 listopada 2007 RukaGundersen HS142/15 km40:54.8 min2.+13.4 s Ronny Ackermann6.3 stycznia 2010 OberhofSprint HS131/7,5 km28:13.3 min1.--

Puchar Kontynentalny Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1995/1996: 83. sezon 1998/1999: 13. sezon 1999/2000: 42. sezon 2003/2004: 29. sezon 2005/2006: 60.

Miejsca na podium chronologicznie Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca1.5 marca 1999 KlingenthalSprint K80/7,5 km?1.--2.7 marca 1999 KlingenthalGundersen K80/15 km?3.? Preben Fjære Brynemo3.9 grudnia 2000 Salt Lake CityGundersen K90/15 km?1.--4.12 grudnia 2000 Salt Lake CityStart masowy K120/10 km?3.? Andrej Jezeršek5.4 stycznia 2002 KlingenthalSprint K90/7,5 km ?2.+1.0 s Kenneth Braaten

Letnie Grand Prix Miejsca w klasyfikacji generalnej 2001: 18. 2002: 8. 2004: 3. 2008: 28. 2011: 33.

Miejsca na podium chronologicznie Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca1.15 sierpnia 2004 OberstdorfGundersen HS137/15 km 30:00.8 min1.--2.21 sierpnia 2004 BischofshofenStart masowy HS140/10 km262,7 pkt3.-3.0 pkt Todd Lodwick

Przypisy

Linki zewnętrzne Profil na stronie FIS

Kategoria:Amerykańscy kombinatorzy norwescy Kategoria:Amerykańscy medaliści olimpijscy Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Salt Lake City 2002) Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Turyn 2006) Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Vancouver 2010) Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006