thumb|Bomba Grand Slam zrzucona przez Avro Lancaster z 617. dywizjonu RAF-u na wiadukt w Arnsbergu, marzec 1945 r. thumb|Wiadukt przy Bielefeld po zniszczeniu przez bombę Grand Slam Grand Slam – największa konwencjonalna bomba burząca (sejsmiczna) zbudowana przez Brytyjczyków pod koniec 1944 rokuPraca zbiorowa: red. Natalia Gawryluk, Karol Szejko – Arytmetyka Wojny. Bitwy II wojny światowej w 15 infografikach. Muzeum II wojny światowej, wydanie II poszerzone, Gdańsk, 2024, s. 282, język polski, ..
Używano jej do niszczenia wiaduktów i mostów (po wbiciu się w grunt eksplodowała i powodowała wstrząs o sile do 3,6 w skali Richtera co skutkowało zawaleniem się konstrukcji nawet bez bezpośredniego trafienia), oraz silnie zbrojonych bunkrów U-Bootów, takich jak bunkier okrętów podwodnych Valentin. Zaprojektowana przez inżyniera aeronautyki Barnesa Wallisa. Była rozwojową wersją bomb Tallboy, którymi RAF zatopił w listopadzie 1944 roku pancernik „Tirpitz”. Przy długości 7,7 m ważyła 9979 kg z czego 40% stanowił materiał wybuchowy (Heksogen) (22 000 funtów) i została użyta 41 razy podczas II wojny światowej. Po raz pierwszy 14 marca 1945 roku przeciwko podwójnemu wiaduktowi w Bielefeld na linii Hamm-Hannover (). Wybuch spowodował zawalenie się podwójnego wiaduktu na długości około 100 m.
W następnych tygodniach zniszczone zostały dalsze strategicznie ważne wiadukty w pobliżu Altenbeken oraz w pobliżu Arnsbergu (), Nienburg i Bremy, w wyniku czego większość linii kolejowych prowadzących z Zagłębia Ruhry została przerwana.
Jedynym samolotem, który mógł unieść tak ciężką bombę był Avro Lancaster w wersji B. Mk I (Special) z usuniętymi drzwiami komory bombowej i z wzmocnionym podwoziem w celu umożliwienia przenoszenia pojedynczej bomby Grand Slam. W celu zmniejszenia masy samolotu usunięto przednią i górną środkową wieżyczkę strzelecką.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bomby burzące Kategoria:Brytyjskie bomby lotnicze