thumb|Adam Przybylski,Wojna Polska 1918–1921 Front Podolski – związek operacyjny Wojska Polskiego utworzony w trakcie wojny polsko-ukraińskiej dyrektywą Wodza Naczelnego gen. Józefa Piłsudskiego z 27 lipca 1919, noszący do 2 stycznia 1920 nazwę Frontu Galicyjskiego.
Historia Po zwycięskiej wojnie polsko-ukraińskiej NDWP postanowiło podzielić Front Galicyjsko-Wołyński na dwa mniejsze: Front Wołyński, mający toczyć walki z bolszewikami na terenach zajętej przez nich części Wołynia i – nie biorący już udziału w walkach – Front Galicyjski, walczący z wojskami URL.
Działania bojowe Frontu rozpoczęła w sierpniu 3 DP uderzając ze Zbaraża na wojska radzieckie stacjonujące w Tokach i pokonując je (działała w porozumieniu z Frontem Wołyńskim). W tym samym czasie III BJ zajęła Zasław oraz Szepietówkę, przecinając linie kolejowe Tarnopol–Korosteń i Równe–Berdyczów. Wówczas wojska Petlury, pokonane przez bolszewików, postanowiły zawrzeć 1 września 1919 rozejm z Polską. W wyniku tego ustalona została linia demarkacyjna, a Front znalazł się poza działaniami wojennymi i jego dywizje zostały wysłane do innych związków operacyjnych lub rozformowane.
W związku z kolejnymi porażkami Ukraińców z wojskami radzieckimi, dowództwo zdecydowało uprzedzić atak radziecki i w październiku wysunęło wojska polskie na Smotrycz. Kolejny raz przesunięcie sił nastąpiło w grudniu. Wówczas 18 i 12 DP weszły na linię Uszyca–Płoskirów–Starokonstantynów, a 5 DP cofnęła się do odwodu. Wówczas rozpoczął się zimowy okres przerwania działań wojennych, a 2 stycznia Front zmienił nazwę na bardziej adekwatną, czyli Front Podolski.
7 marca 1920 został wydany rozkaz o likwidacji dowództw frontów. Józef Piłsudski nakazał, aby z dniem 1 kwietnia 1920 wszystkie dowództwa frontu zostały skasowane, a w oparciu o ich dowództwa powstały dowództwa armii. Na mocy tego rozkazu dotychczasowe dowództwo Frontu Podolskiego zostało przekształcone w dowództwo 6 Armii. Front Podolski został przeformowany w 6 Armię, pozostającą wciąż pod dowództwem gen. por. Iwaszkiewicza i płk. Kesslera.
Organizacja Frontu Galicyjskiego Stan na 20 stycznia 1920 roku: Kwatera Główna Frontu Galicyjskiego 5 Dywizja Piechoty 10 Dywizja Piechoty 3 Dywizja Strzelców Polskich 6 Dywizja Strzelców Polskich III Brygada Jazdy Grupa płk. Kosteckiego Pociąg Pancerny nr 6 „Gromobój” III Grupa Lotnicza I Baon Wojsk Kolejowych V Batalion Saperów VI Batalion Saperów III Łódzki Batalion Etapowy III Kielecki Batalion Etapowy III Lubelski Batalion Etapowy I Lwowski Batalion Etapowy II Lwowski Batalion Etapowy III Lwowski Batalion Etapowy Pociąg Pancerny nr 5 „Osiecz I” kompania telegraficzna ciężka nr VI kompania telegraficzna parkowa nr VI kompania radiotelegraficzna parkowa nr I stacja radiotelegraficzna „Lwów” stacja radiotelegraficzna polowa nr 2 stacja Hughesa stacja Hughesa przy DOE Lwów Poczta Polowa nr 17 kompania sztabowa
Organizacja Frontu Podolskiego Kwatera Główna Frontu Podolskiego 5 Dywizja Piechoty 12 Dywizja Piechoty 18 Dywizja Piechoty III Grupa Lotnicza
Obsada personalna dowódca armii – gen. por. Wacław Iwaszkiewicz szef sztabu – płk SG Edmund Kessler (VI 1919 – III 1920) szef łączności frontu – por. Juliusz Ornatowski szef telegrafii frontu – ppor. Karol Politowski
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Fronty II Rzeczypospolitej