thumb|Ergonomiczne stanowisko pracy przy komputerze
Ergonomia (gr. εργον, czyt. ergon – 'praca' i νομος, czyt. nomos– 'prawo') – nauka o pracy; dziedzina wiedzy zajmująca się przystosowaniem narzędzi, maszyn, środowiska oraz warunków pracy do anatomicznych i psychofizycznych możliwości człowieka. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 12 lutego 2025 r. ergonomia nie jest dyscypliną naukowąObwieszczenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 lutego 2025 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki w sprawie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych oraz dyscyplin artystycznych (https://www.dziennikustaw.gov.pl/D2025000021101.pdf, dostęp: 03.09.2026).
Twórcą terminu „ergonomia” jest Wojciech Jastrzębowski, który zdefiniował ją jako naukę o używaniu nadanych człowiekowi od Stwórcy sił i zdolnościJastrzębowski W. (1979). Rys ergonomii, czyli nauki o pracy, opartej o prawach poczerpniętych z Nauki Przyrody, Ergonomia, t2, nr 1.. Jej celem głównym jest polepszanie warunków pracy człowieka, które obejmuje dostosowanie ich do możliwości pracownika oraz właściwy dobór pracownika do danej pracy i jego edukację, obejmującą specyfikę stanowiska.
Ergonomia ma na celu humanizowanie pracy poprzez taką organizację układu „człowiek – maszyna – warunki otoczenia”, aby wykonywana ona była jak najefektywniej i przy możliwie niskim koszcie biologicznym, co uzyskuje się m.in. poprzez eliminację źródeł chorób zawodowych. Ergonomia jest nauką interdyscyplinarną. Korzysta z dorobku takich nauk lub dziedzin naukowych jak: psychologia pracy, socjologia pracy, fizjologia pracy, higiena, medycyna pracy, organizacja pracy, antropometria oraz nauk technicznych, np. budowy maszyn.
Wyróżnia się ergonomię koncepcyjną (wprowadzanie zasad ergonomii podczas opracowania koncepcji oraz projektowania) i ergonomię korekcyjną (korektę warunków pracy na drodze modernizacji już funkcjonujących stanowisk pracy z użyciem maszyn, urządzeńMaliszewski A., Batogowska A. (1997) Ergonomia dla każdego, Warszawa: Sorus).
Przypisy