Kane, właśc. Glenn Thomas Jacobs (ur. 26 kwietnia 1967 w Torrejón de Ardoz) – amerykański wrestler i libertariański polityk, od 1 września 2018 burmistrz hrabstwa Knox w stanie Tennessee.
Odgrywana przez niego nieprzerwanie od 1997 postać w wrestlingu początkowo była niezrównoważona psychicznie, niema i nosiła maskę zakrywającą blizny i zniekształcenia, które rzekomo miał od czasu pożaru, w którym zginęli jego rodzice. Z czasem Kane zaczął mówić normalnie, okazało się, że na jego twarzy nie ma śladów obrażeń, a jego choroby psychicznie stopniowo zanikały. W fabule był też bratem przyrodnim The Undertakera. W organizacji wrestlingu WWE jedenaście razy zdobył mistrzostwo drużynowe i dwukrotnie światowe.
Deklaruje się jako libertarianin. Brał udział w libertariańskich konwentach i akcjach, takich jak Free State Project. W 2018 wygrał prawybory Partii Republikańskiej, a następnie wybory na burmistrza hrabstwa Knox w Tennessee. Jest pierwszym politykiem sprawującym urząd publiczny, który występował jako wrestler w trakcie sprawowania swojego urzędu.
Wczesne życie Urodził się 26 kwietnia 1967 jako Glenn Thomas Jacobs w amerykańskiej bazie lotniczej United States Air Force w mieście Torrejón de Ardoz w hiszpańskiej wspólnocie autonomicznej Madryt, gdzie stacjonował jego ojciec. Wkrótce cała rodzina powróciła do Stanów Zjednoczonych i Glenn Jacobs dorastał w Nashville w stanie Tennessee, a następnie na wsi w Missouri. Od najmłodszych lat był fanem wrestlingu. W liceum trenował koszykówkę, dzięki czemu zyskał stypendium sportowe i rozpoczął studia na uniwersytecie Northeast Missouri State University, gdzie dodatkowo trenował futbol amerykański. Jak sam twierdzi, planował zostać zawodowym koszykarzem, ale nie pozwoliła mu na to kontuzja kolana.
Ukończył studia na uniwersytecie Northeast Missouri State University i zyskał tytuł naukowy Bachelor’s degree z literatury angielskiej oraz stopień nauczyciela. Po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel na zastępstwie w Saint Louis w stanie Missouri.
Kariera wrestlerska
Był trenerem Abu Colossusa, który debiutował w lutym 2001.
Wczesna kariera (1992 – 1995) Jego trenerem był Dean Malenko. Debiutował jako wrestler 18 czerwca 1992 pod pseudonimem Angus King w Hannibal w stanie Missouri, w należącej do jego przyjaciela z dzieciństwa organizacji Central States Wrestling Association (CSWA). Niedługo po swoim debiucie dołączył do organizacji United Wrestling Association (USWA). Walczył w niej przez kilka lat wcielając się w różne postacie, między innymi w stwora o imieniu Christmas Creature (z ang. świąteczny stwór), który wyglądał jak choinka. Walczył też przez krótki okres w japońskiej organizacji Pro Wrestling Fujiwara Gumi pod swoim prawdziwym imieniem i nazwiskiem, Glenn Jacobs. Stoczył jeden pojedynek w World Championship Wrestling (WCW) jako Bruiser Mastino w 1993. Został wtedy pokonany przez Stinga.
World Wrestling Federation / Entertainment (1993, od 1995) Różnie gimmicki (1993, 1995 – 1997) Debiutował w WWF w 1993 na gali Survivor Series, pod maską i pseudonimem ringowym The Black Knight. Wspomagał wtedy Shawna Michaelsa w walce drużynowej razem z dwoma innymi zamaskowanymi wrestlerami.
7 kwietnia 1995 w organizacji Smoky Mountain Wrestling wraz z Alem Snowem i pod pseudonimem ringowym Unabomb pokonał tag team The Rock ’n’ Roll Express w walce o Smoky Mountain Tag Team Championship. Posiadali to mistrzostwo do 6 lipca 1995, kiedy przegrali je w walce przeciwko The Thugs (Tracy Smothers i Dirty White Boy). Glenn Jacobs walczył też jako Unabomb w nieemitowanych w telewizji pojedynkach w WWF.
W czerwcu 1995 zmienił odgrywaną przez siebie postać na lubiącego zadawać ból prywatnego dentystę Jerry’ego Lawlera i nosił pseudonim Dr. Isaac Yankem. Lawler miał go sprowadzić w celu pozbycia się swojego odwiecznego rywala, Breta Harta. Swój pierwszy pojedynek w nowej roli Yankem stoczył w sierpniu. Przegrał wtedy z Hertem przez wyliczenie. Na gali Summerslam został zdyskwalifikowany z powodu powieszenia Harta linami ringu za szyję. Ponownie przegrał z Hartem w październiku w stalowej klatce. W listopadzie Yankem i Lawler przegrali walkę tag teamów przeciwko Hartowi i Hakushiemu. Po tych wydarzeniach Yankem zakończył rywalizację z Hartem i od tej pory pełnił funkcję jobbera. Przegrywał z takimi wrestlerami jak The Undertaker, Jake “The Snake” Roberts, Marc Mero i The Ultimate Warrior.
23 września 1996 komentator Jim Ross przedstawił Glenna Jacobsa i Ricka Bognera jako kolejno Diesela i Razora Ramona, czyli wrestlerów, którzy przeszli niedługo wcześniej z WWF do WCW. Eksperyment z przekazaniem gimmicków innym osobom był tak niepopularny, że po Royal Rumble z 1997 obaj wrestlerzy pojawiali się już tylko w pojedynkach nieemitowanych w telewizji.
13 lipca 1997 w organizacji United Wrestling Association jako Doomsday pokonał Spellbindera w walce o pas USWA Heavyweight Championship. Przegrał go 6 września w walce przeciwko Stevenowi Dunnowi.
Początek Kane’a (1997 – 1998) W 1997, po gali Wrestlemania XIII, manager Paul Bearer chciał odnowić swój sojusz z The Undertakerem. W tym celu ogłosił, że odnalazł jego dawno zaginionego brata, który przeżył pożar, w którym zginęli rodzice Undertakera. Undertaker odpowiedział, że to niemożliwe, bo jego brat, Kane, był piromanem. 5 października na gali Badd Blood: In Your House Glenn Jacobs debiutował ze swoim najpopularniejszym i najdłużej odgrywanym gimmickiem. To właśnie on wcielił się w zaginionego brata Undertakera. Tego dnia przeszkodził Undertakerowi w walce typu Hell in a Cell, mającej wyłonić głównego pretendenta do mistrzostwa WWF Heavyweight Championship. Wyrwał drzwi klatki i wykonał na Undertakerze manewr Tombstone Piledriver, dzięki czemu walkę wygrał Shawn Michaels. Przez kolejne miesiące od swojego debiutu Kane terroryzował WWF. Najpierw pokonał Mankinda 9 listopada na gali Survivor Series, a potem atakował różnych wrestlerów w różnych przypadkowych sytuacjach bez przyczyny. Jego ofiarami byli między innymi Ahmed Johnson, The Hardy Boyz, Flash Funk, Crush i Cactus Jack.
Kane nosił czarno-czerwony strój zakrywający całe jego ciało i twarz. Strój, a w szczególności maska, miał zakrywać jego liczne blizny i zniekształcenia spowodowane oparzeniami. Był niemy. Wraz z rozwojem fabuły, okazało się, że Kane był bratem przyrodnim Undertakera i rodzonym synem Paula Bearera. Kane’a początkowo oskarżano o podpalenie domu, w którym zginęli rodzice Undertakera, ale w październiku 1998 Undertaker przyznał się do podłożenia ognia.
Undertaker zdecydowanie odmawiał walki ze swoim bratem. Zmienił jednak zdanie po incydencie, który miał miejsce na gali Royal Rumble z 18 stycznia 1998. Kane interweniował w jego walkę typu Casket match o pas WWF Championship przeciwko Shawnowi Michaelsowi. Kane zamknął Undertakera w trumnie i podpalił ją. Gdy jednak trumna została później otwarta, nikogo w środku nie było. Bracia w końcu zmierzyli się 29 marca na gali WrestleMania XIV. Undertaker wykonał na Kanie Tombstone Piledriver trzy razy, przypiął go i wygrał walkę. Bracia kontynuowali swoją rywalizację przez kolejny miesiąc. Undertaker pokonał Kane’a ponownie w walce typu Inferno match 26 kwietnia na gali Unforgiven: In Your House. W ich walkę interweniował Vader, co zaowocowało krótką rywalizacją. Kane pokonał Vadera 31 maja na gali In Your House: Over the Edge. 28 czerwca na gali King of the Ring pokonał mistrza Stone Colda Steve’a Austina w walce o pas WWF Championship. Była to walka typu First Blood match, więc Kane’owi zwycięstwo ułatwił strój, który zakrywał całe jego ciało. Austin odzyskał jednak tytuł w pojedynku rewanżowym następnego dnia, w odcinku Raw. W międzyczasie Kane utworzył tag team z Mankindem. Razem 13 lipca pokonali The New Age Outlaws w walce o mistrzostwo drużynowe World Tag Team Championship. 26 lipca na gali Fully Loaded stracili tytuły w walce przeciwko The Undertakerowi i Steve’owi Austinowi. Panowanie nowych mistrzów zakończyło się 10 sierpnia w odcinku Raw Is War, po pojedynku czterech tag teamów, w którym Kane i Mankind pokonali The New Age Outlaws, Rocka i Owena Harta oraz Austina i Undertakera. 30 sierpnia Kane i Mankind mieli bronić tytułów na gali SummerSlam, jednak Kane nie pojawił się i Mankind przegrał pasy w walce przeciwko The New Age Outlaws. Po tej zdradzie Kane stworzył tag team The Brothers of Destruction z Undertakerem. Początkowo celem tag teamu była ochrona właściciela WWF, Mr. McMahona. 27 września na gali Breakdown Austin bronił mistrzostwa WWF w walce typu Triple Threat, w której brali też udział Kane i The Undertaker. Jego przeciwnicy przypięli go jednocześnie, w związku z czym tytuł został zwakowany, a Kane i Undertaker walczyli o niego 18 października na gali Judgment Day. Sędzią w tej walce był Stone Cold. Starcie zakończyło się bez rozstrzygnięcia, gdyż Austin zaatakował obu zawodników. Po tych wydarzeniach Undertaker zdecydował się zerwać tag team i odnowić swój sojusz z Paulem Bearerem. 15 listopada na gali Survivor Series Kane został pokonany przez Undertakera w pierwszej rundzie turnieju o wciąż zwakowany tytuł WWF. Na gali Rock Bottom: In Your House interweniował w walkę Undertakera, przez co Undertaker przegrał ze Stone Cold Steve’em Austinem pojedynek typu Buried Alive match. W końcu Kane został powstrzymany i umieszczony w zakładzie psychiatrycznym.
Uczłowieczenie Kane’a (1999 – 2002) W 1999 Kane dołączył do stajni The Corporation właściciela WWF, Vince’a McMahona. Zrobił to aby uniknąć zakładu psychiatrycznego. Jego postać zaczęła być stopniowo uczłowieczana. Utworzył tag team z X-Pac'iem i związał się z wrestlerką Tori. Okazjonalnie mówił, posługując się krtanią elektroniczną. 5 kwietnia w odcinku Raw Kane i X-pac pokonali Jeffa Jarretta i Owena Harta w walce o mistrzostwo drużynowe WWF Tag Team Championship. Przegrali je 31 maja w walce przeciwko The Acolytes. 9 sierpnia ponownie pokonali Acolytes i zdobyli mistrzostwo drużynowe, a 22 sierpnia na SummerSlam przegrali pasy w starciu z The Big Showem i The Undertakerem. 28 października X-pac zdradził Kane’a w czasie walki przeciwko The Dudley Boyz na SmackDown. Wkrótce Kane’a zdradziła też Tori. Rozpoczęła się rywalizacja Kane’a i drużyną X-pac'a, D-Generation X.