Łaskun czarnonogi, łaskun Jerdona (Paradoxurus jerdoni) – gatunek drapieżnego ssaka z podrodziny łaskunów (Paradoxurinae) w obrębie rodziny wiwerowatych (Viverridae). Gatunek słabo poznany.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1885 roku brytyjski zoolog William Thomas Blanford nadając mu nazwę Paradoxurus jerdoni. Holotyp pochodził z Kodaikanal, w górach Palani, w Tamilnadu, w południowych Indiach. Podgatunek caniscus po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1933 roku brytyjski zoolog Reginald Innes Pocock nadając mu nazwę Paradoxurus jerdoni caniscus. Holotyp pochodził z Virajpet, na wysokości , w południowym Kodagu, w Indiach.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dwa podgatunków.
Etymologia Paradoxurus: paradoxos „niezwykły, nadzwyczajny”; ουρα oura „ogon”. jerdoni: Thomas Claverhill Jerdon (1811–1872), brytyjski lekarz, zoolog, botanik. caniscus: „pies”; przyrostek zdrabniający -iscus.
Zasięg występowania Łaskun czarnonogi występuje endemicznie w południowych i południowo-zachodnich Indiach zamieszkując w zależności od podgatunku: P. jerdoni jerdoni – południowo-zachodnie Indie (Ghatu Zachodnie). P. jerdoni caniscus – południowo Indie (góry Palani w Tamilnadu).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 51–61,5 cm, długość ogona 44–50 cm; masa ciała 2–4,3 kg. Niewielki łaskun o brązowym ubarwieniu z ciemniejszą głową, czarnymi kończynami i czarnym końcem ogona.
Tryb życia Prowadzi nadrzewny, samotniczy i nocny tryb życia. Żywi się głównie owocami oraz owadami, ptakami i gryzoniami. Biologia rozrodu tego gatunku nie została poznana.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wiwerowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1885 roku