Dzięcioł łąkowy (Colaptes campestris) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny dzięciołowatych (Picidae), zamieszkujący Amerykę Południową. Nie jest zagrożony.
Systematyka Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia dwa podgatunki C. campestris: C. c. campestris (Vieillot, 1818) – dzięcioł łąkowy – środkowy Surinam, północno-środkowa Brazylia oraz od wschodniej Brazylii do Boliwii i środkowego Paragwaju C. c. campestroides (Malherbe, 1849) – dzięcioł pampasowy – środkowy i południowy Paragwaj do południowo-wschodniej Brazylii, Urugwaju i wschodniej Argentyny Autorzy Handbook of the Birds of the World (a tym samym IUCN) uznają dzięcioła pampasowego za osobny gatunek (C. campestroides).
Morfologia Długość ciała około 28–31 cm, masa ciała około 155 g.
Duży dzięcioł o czarnym ciemieniu i potylicy. Z wierzchu ciemny, jaśniej prążkowany; kuper białawy. Wokół czarnych oczu biała obrączka. Złotożółta barwa pokryw usznych rozciąga się aż na pierś. Widoczny ciemny wąs, gardło białe lub czarne (zależy od podgatunku). Spód ciała biały z równomiernymi czarnymi prążkami.
Zasięg, środowisko Środkowa, wschodnia i południowo-wschodnia Ameryka Południowa, izolowane populacje także w północnej części kontynentu. Sawanna, pampa i inne obszary trawiaste, campos, caatinga, skraje lasów, polany, użytki rolne. Rzadki w nizinnych lasach bagiennych, w pobliżu rzek i na wyspach rzecznych.
Ekologia Żywi się mrówkami, które zbiera z ziemi. Często widywany w stadach. Gniazda buduje w uschniętych drzewach, norach ziemnych lub kopcach termitów.
Status IUCN od 2014 roku uznaje podgatunki dzięcioła łąkowego za osobne gatunki, oba zalicza do kategorii najmniejszej troski (LC – Least Concern). Trendy liczebności ich populacji uznaje się są wzrostowe.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Dzięciołowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1818 roku Kategoria:Taksony opisane przez Louisa Pierre’a Vieillota