Miernik krajowego dobrobytu (, NNW) – zmodyfikowana wersja miernika dobrobytu ekonomicznego MEW, nazywana też miernikiem czystego dobrobytu. Służy do pieniężnego szacowania poziomu dobrobytu. Została zastosowana w Japonii w 1973 roku.
Jest to wskaźnik uwzględniający konsumpcję rządową i prywatną sensu stricto, usługi kapitału dóbr konsumpcyjnych oraz wartość czasu wolnego. Odlicza się od niego straty spowodowane degradacją środowiska wraz z nakładami na przywrócenie stanu środowiska przyrodniczego do wymaganego poziomu i straty urbanizacyjne oraz koszty spowodowane wypadkami losowymi.
Zobacz też miernik dobrobytu ekonomicznego miernik ekonomicznych aspektów dobrobytu miernik trwałego dobrobytu ekonomicznego system rachunków narodowych
Bibliografia Tadeusz Borys (red.), Wskaźniki ekorozwoju, Wydawnictwo Ekonomia i Środowisko, Białystok 1999, . Marian Noga (red.), Ekologiczne i instytucjonalne uwarunkowania wzrostu gospodarczego. Aspekty globalne i regionalne, Państwowy Instytut Naukowy Instytut Śląski w Opolu, Opole 1998, . Michał Gabriel Woźniak, Wzrost gospodarczy. Podstawy teoretyczne, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Kraków 2004, .
Kategoria:Wskaźniki makroekonomiczne