7 Armia (7 A) – związek operacyjny Wojska Polskiego, utworzony w trakcie wojny polsko-bolszewickiej rozkazem Wodza Naczelnego gen. Józefa Piłsudskiego z 7 marca 1920.
Formowanie i działania W marcu 1920 Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego zadecydowało o rozwiązaniu frontów i sformowaniu na ich miejsce armii. Największy z nich, Front Litewsko-Białoruski, podzielony został na trzy armie: 1., 4. (liniowe) oraz 7.. Z dniem 1 kwietnia dotychczasowe dowództwo Grupy gen. Żeligowskiego zostało przekształcone w dowództwo 7 Armii.Armia miała zadanie obserwować polsko-litewską linię demarkacyjną i stanowić odwód dla pozostałych formacji.
7 Armia nie brała bezpośredniego udziału w walkach jako cała formacja. Jedynie jej 6 Dywizja Piechoty miała brać udział w planowanej na 17 maja ofensywie 4 Armii znad Berezyny. Lecz w związku z wyprzedzającym uderzeniem Tuchaczewskiego na północnym odcinku frontu, natarcie nie doszło do skutku, więc część oddziałów armii została przydzielona do grupy gen. por. Leonarda Skierskiego (włączonej później do 1 Armii), z wyjątkiem 2 Dywizji Litewsko-Białoruskiej, która pozostała w składzie armii do końca jej istnienia.
Dowództwo i skład
Dowództwo 7 Armii dowódca gen. por. Gustaw Zygadłowicz (III - V 1920) gen. por. Stefan Majewski (V - VI 1920) szef sztabu - płk SG Kazimierz Ścibor-Rylski szef łączności - ppłk łącz. Andrzej Miączyński
Odeb 7 A: 2 Dywizja Litewsko-Białoruska 6 Dywizja Piechoty 10 Dywizja Piechoty I dywizjon lotniczy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:7 Armia (II RP) Kategoria:Polskie armie z okresu wojny polsko-bolszewickiej