thumb|Grób Künstlera na wojskowych Powązkach Mieczysław Jerzy Künstler (ur. 26 marca 1933 w Słupcy, zm. 27 grudnia 2007 w WarszawieEwa Zajdler: Mieczysław Jerzy Künstler 1933-2007. Między Paryżem a Pekinem, w: Portrety uczonych. Profesorowie Uniwersytetu Warszawskiego po 1945. A-K, Wyd. Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2016, s. 686–697.) – polski językoznawca, sinolog, znawca języków i kultury chińskiej.
Życiorys Jego rodzicami byli Antoni Władysław Künstler (1901–1975) i Janina Künstler, z d. Kicka (1899–1975). Oboje pracowali jako nauczyciele.
Po II wojnie światowej znalazł się z rodzicami w Jeleniej Górze, tam ukończył miejscowe liceum. W 1951 rozpoczął studia językoznawcze na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Warszawskiego, ukończył je w 1956, pracę magisterską Morfologia czasownika we współczesnym języku chińskim napisał pod kierunkiem Janusza ChmielewskiegoEwa Wolnicz-Pawłowska: Mieczysław Künstler (1933-2007), w: Rocznik Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, nr 70 (2007), s. 116–118.. Jeszcze w czasie studiów został zatrudniony na macierzystej uczelni, w Katedrze Sinologii, równocześnie współpracował z Pracownią Słownika Chińsko-Polskiego w Zakładzie Orientalistyki Polskiej Akademii Nauk. W latach 1956–1958 przebywał w Chinach, najpierw jako stypendysta na Uniwersytecie Pekińskim, następnie jako lektor w Pekińskim Instytucie Języka Rosyjskiego. W 1960 przez dziesięć miesięcy przebywał na stypendium w École pratique des hautes études w Paryżu. W 1962 obronił pracę doktorską Les formations adverbiales a quasi-suffixe en Chinois archaique et dans la langue de l’epoque des Han napisaną pod kierunkiem Janusza Chmielewskiego. W 1969 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Ma Jong – vie et oeuvre. W 1971 został mianowany docentem, w 1978 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1986 tytuł profesora zwyczajnego.
Od 1956 był członkiem Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego, od 1960 Polskiego Towarzystwa Językoznawczego, od 1972 członkiem Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN (w latach 1993–2006 jego przewodniczącym), od 1983 członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, od 1987 członkiem Światowego Stowarzyszenia Studiów Sinologicznych (od 1997 jego przewodniczącym). Był także członkiem komitetów redakcyjnych „Rocznika Orientalistycznego” oraz serii „Prace Orientalistyczne”.
Był autorem ponad dwustu prac poświęconych językom, historii, cywilizacji i kulturze Chin, w tym ok. trzydziestu książek. Przełożył też kilka utworów klasycznej literatury chińskiej (najważniejsze, wraz z zespołem: Dialogi konfucjańskie), a także kilka prac radzieckich i zachodnich sinologów.
W 1976 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, w 1979 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A17-1-24)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze..
Twórczość Rozmówki polsko-chińskie: ze słownikiem, 1966 Ma Jong. Vie et oeuvre, 1969 Pismo chińskie, 1970 Pierwsze wieki cesarstwa chińskiego, tom 219 serii wydawniczej Omega, 1972, 2007 Aforyzmy chińskie, 1977 Sprawa Konfucjusza, 1983 Mitologia chińska, 1985, 2001 Tradycje architektury chińskiej, 1986 Pekin, 1991 Sztuka Chin, 1991 Dzieje kultury chińskiej, 1994 Mały słownik sztuki chińskiej, 1996 Języki chińskie, 2000
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Członkowie Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Polscy sinolodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Słupcy Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy tłumacze literatury chińskiej Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2007