Mieczyk błotny (Gladiolus palustris Gaud.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny kosaćcowatych.
Rozmieszczenie geograficzne Występuje w Europie od Francji na zachodzie po Ukrainę na wschodzieGladiolus palustris na eMonocot [dostęp 2013-10-24]. W Polsce współcześnie znany z dwóch stanowisk: Rezerwat przyrody Łąka Sulistrowicka oraz okolice KondratowaJ. Baryła, A. Czylok 2001. Mieczyk błotny. s. 431-432. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001. ..
Morfologia thumb|200px|left|Mieczyk błotny Łodyga Pojedyncza, do 60 cm wysokości. Liście Mieczowate, pochwiaste. Resztki pochew liściowych okrywających bulwę tworzą oczkową sieć. Kwiaty 2-5, liliowo-czerwone, zebrane w luźne grono. Owoc Gładka, sześciobruzdowa, zaokrąglona na szczycie torebka.
Biologia i ekologia Bylina, geofit. Rośnie na wilgotnych łąkach. Kwitnie w czerwcu i lipcu.
Zagrożenia i ochrona Gatunek objęty w Polsce ścisłą ochroną.
Polskie Towarzystwo Ochrony Przyrody „Salamandra” realizuje program reintrodukcji tego gatunku w Wielkopolsce.
Kategorie zagrożenia: Kategoria zagrożenia w Polsce według Czerwonej listy roślin i grzybów Polski (2006): E (wymierający); 2016: CR (krytycznie zagrożony). Kategoria zagrożenia w Polsce według Polskiej Czerwonej Księgi Roślin: CR (critical, krytycznie zagrożony).
Przypisy
Kategoria:Kosaćcowate Kategoria:Rośliny chronione