– japoński reżyser filmowy, wyróżniający się autorskim, zaskakującym wizualnie stylem.
Ishii urodził się w Hakata w prefekturze Fukuoka i uczęszczał do Nihon University College of Art. Tam, z pomocą przyjaciół i przy użyciu kamery 8 mm, nakręcił debiutancki krótki metraż , znany też pod dwoma innymi tytułami: The Solitude of One Man Divided by 880,000 oraz Charge! Hooligans of Hakata. Film opowiadał o buncie uczniów wobec władz szkoły, które nie chcą wziąć odpowiedzialności za samobójstwo jednego z uczniów. Przysporzył Ishiiemu dużą popularność i był wyświetlany w kinach.
Jako pracę zaliczeniową Ishii przedstawił film (1980), po raz kolejny zrealizowany z pomocą przyjaciół należących do gangów rowerowych. Film był połączeniem estetyki Mad Maxa i japońskiego Bōsōzoku. Wzbudził on zainteresowanie studia filmowego Toho, poprzez które - po przekopiowaniu z taśmy 16 mm na 35 mm - został rozesłany do kin. Film wzbudził wiele kontrowersji, a japońska komisja filmowa Eirin potępiła go za sposób przedstawiania przemocy.
W 1982 Ishii wyreżyserował , stylowy film akcji o rowerowym gangu quasi-mutantów przyjeżdżających do miasta, by zorganizować protest przeciwko budowie elektrowni atomowej. W filmie wystąpili członkowie japońskich zespołów punkowych: The Roosters, The Rockers, The Stalin and Inu, i innych. Stał się przez to ulubionym reżyserem tej młodzieżowej subkultury w Japonii.
W 1984 Ishii wyreżyserował swój jak dotąd najgłośniejszy film, , którego tytuł dosłownie tłumaczy się raczej na "popieprzona rodzina". Ta brutalna satyra na japońskie życie rodzinne przedstawiała typową rodzinę (matka, ojciec, syn, córka i dziadek), przeprowadzających się do nowego mieszkania w Tokio. Doskonale ułożone życie rodziny załamie się na skutek rżnych czynników; córka ma obsesję na punkcie swojej kariery piosenkarki, matka tańczy na stole dla gości, syn okalecza się, by skoncentrować się przy nauce do sesji egzaminacyjnej, a ojciec wykopuje wielką dziurę w podłodze, znajduje gniazdo termitów i próbuje wszystkie wytruć. Film otrzymał Grand Prix na MFF Saruso.
Przez następną dekadę Ishii mniej reżyserował, nakręcił między innymi teledysk do utworu Einsturzende Neubauten Halber Mensch. W 1994 Ishii powrócił pełnometrażowym , o psycholog usiłującej wpaść na trop mordercy zabijającego co poniedziałek o godzinie 18 młode kobiety na stacji kolejki miejskiej Yamanote.
W 1995 Ishii nakręcił , o nastolatce, która w wyniku wypadku uzyskuje nadprzyrodzoną moc, i wykorzystuje ją, aby lepiej poznać cel swojego życia. W podobnym stylu był z 1996, w którym konduktorka autobusu odkrywa, że kierowca może być seryjnym mordercą.
W 2000 do kin trafił , samurajski epos łączący charakterystyczny, "hiperkinetyczny" styl filmowania Ishii'ego (przemoc, niespokojna kamera, szybki montaż) z nowym stylem w jego twórczości, bardziej statycznym i kontemplacyjnym. Efektowny obraz odmiennie potraktował legendę o mnichu-wojowniku (sōhei) Saitō Musashibō Benkei i Yoshitsune Minamoto, każąc im być śmiertelnymi wrogami ścierającymi się na moście w Kioto zwanym Gojō. Opinie na temat filmu w Japonii były podzielone.
W tym samym roku Ishii wyreżyserował obraz Electric Dragon 80.000 V. Czarno-biały, 50-minutowy, zrealizowany przy niskim budżecie obraz był powrotem do stylu pierwszych filmów reżysera. Opowiadał o dwóch herosach, Dragon Eye Morrisonie i Electric Buddha, których starcie ma miejsce nocą na ulicach Tokio. Po raz kolejny wystąpili aktorzy, wcześniej grający już w Gojō-reisenki: Tadanobu Asano i Masatoshi Nagase.
W 2003 Ishii ukończył Dead End Run, składający się z trzech nowel obraz poruszający na różne sposoby temat kresu życia. Ponownie w rolach głównych wystąpili Tadanobu Asano i Masatoshi Nagase.
Quentin Tarantino umieścił specjalne podziękowania dla Sōgo Ishii w napisach końcowych filmu Kill Bill.
Filmografia 1978 Totsugeki! Hakata Gurentai, tytuł ang. Charge! Hooligans of Hakata 1978 Hachijū-hachi-man bun no ichi no kodoku, Solitude of One Divided by 880,000 1978 Koko dai-panikku, Panic in High School 1980 Kuruizaki sandā rōdo, Crazy Thunder Road 1981 Shuffle 1982 Bakuretsu-toshi, Burst City 1983 Ajia no gyakushu, Asia Strikes Back 1984 Gyakufunsha kazoku, The Crazy Family 1986 1/2 Mensch, 1/2 Man 1989 Shiatsu-ōja, The Master of Shiatsu 1989 Private 8mm Film Live Diary 81-86 1994 Angel Dust 1995 Mizu no naka no hachigatsu, August in the Water 1997 Yume no ginga, Labyrinth of Dreams 2000 Gojō-reisenki: Gojoe 2001 Electric Dragon 80.000 V 2003 Dead End Run 2004 Digital Short Films by Three Filmmakers 2004
Linki zewnętrzne
Kategoria:Japońscy reżyserzy filmowi Kategoria:Urodzeni w 1957