thumb|right| 122 mm haubica wz. 1938 (M-30) 7 Brygada Artylerii Haubic – związek taktyczny artylerii polskiej ludowego Wojska Polskiego.
Sformowana w rejonie Adampola (okolice Włodawy) na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 8 z 20 sierpnia 1944. Przysięgę żołnierze brygady złożyli w grudniu 1944 w Adampolu.
Struktura organizacyjna Dowództwo i sztab 44 pułk artylerii haubic 47 pułk artylerii haubic 50 pułk artylerii haubic
Stan etatowy:
żołnierzy – 2036 (oficerów – 237, podoficerów - 572, szeregowców – 1227)
Podstawowe uzbrojenie brygady 122 mm haubice – 60 rusznice przeciwpancerne – 60 karabiny maszynowe – 30 samochody – 240
Działania bojowe Brygada wchodziła w skład 2 Łużyckiej Dywizji Artylerii.
W marcu 1945 wspierała sowiecką piechotę w natarciu pod Drawnem, a następnie 47 Armię w likwidacji niemieckiego przyczółka pod Gryfinem i Dąbiem.
W kwietniu powróciła do macierzystej dywizji i wspólnie z 8 DP i 1 Korpusem Pancernym forsowała Nysę Łużycką.
Brała udział w bojach o Niesky i w walkach obronnych 8 i 9 DP na rubieży: Zischelmühle, Sproitz, Quitzdorf, Ober Horka. Uczestniczyła w ciężkich walkach pod: Welka, Lubachau i Quatitz.
W operacji praskiej wspierała natarcie 5 DP i dotarła do Łaby pod Bad Schandau. 11 maja 1945 zakończyła szlak bojowy.
Dowództwo brygady Obsada dowództwa w czasie wojny: dowódca brygady – ppłk Jan Krusznarewicz zastępca do spraw polityczno-wychowawczych – por. Wilhelm Szechner szef sztabu brygady: mjr Teodor Kulikow ppłk Sergiusz Towpeko
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:7 Brygada Artylerii Haubic Kategoria:Oddziały 2 Łużyckiej Dywizji Artylerii Kategoria:Polskie jednostki artylerii utworzone w 1944 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1945