thumb|225px|Budowa ucha ludzkiego: 1 – czaszka 2 – przewód słuchowy zewnętrzny 3 – małżowina uszna 4 – błona bębenkowa 5 – okienko owalne 6 – młoteczek 7 – kowadełko 8 – strzemiączko 9 – kanał półkolisty 10 – ślimak 11 – nerw słuchowy 12 – trąbka Eustachiusza Słuch – zmysł umożliwiający odbieranie (percepcję) fal dźwiękowych. Narządy słuchu nazywa się uszami. Słuch jest wykorzystywany przez organizmy żywe do komunikacji oraz rozpoznawania otoczenia.
thumb|200px|Zakres słyszalnych dźwięków u wybranych zwierząt
Według naukowców z Uniwersytetu Strathclyde w Glasgow najlepiej słyszącym zwierzęciem świata jest motyl barciak większy, bowiem rejestruje dźwięki o częstotliwościach do 300 kHz. Natomiast dźwięki o bardzo niskiej częstotliwości (tzw. infradźwięki) najlepiej słyszą gołębieHenry Heffner, Gim Koay, Evan Hill, Rickye Heffner. Conditioned suppression/avoidance as a procedure for testing hearing in birds: The domestic pigeon (Columba livia). Behavior research methods 45, 2012. DOI: 10.3758/s13428-012-0269-yBirds May Use 'Sound Maps' To Navigate Huge Distances – NPR [dostęp: 2022-06-11].
Słuch człowieka Fale dźwiękowe: Przez powietrze docierają do małżowiny usznej, następnie przewodem słuchowym zewnętrznym do błony bębenkowej. Pod wpływem drgań powietrza błona bębenkowa porusza przylegający do niej młoteczek. Drgania z młoteczka są przekazywane na kowadełko i strzemiączko, za pośrednictwem okienka owalnego trafiają do ucha wewnętrznego, gdzie drgania są zamieniane na impulsy nerwowe, które nerwem słuchowym (zob. droga słuchowa) docierają do ośrodków słuchowych w korze mózgowej.
Dźwięk skierowany przez małżowinę uszną do przewodu słuchowego zewnętrznego wprawia w drgania błonę bębenkową i tzw. aparat akomodacji tj. kosteczki słuchowe i mięśnie ucha środkowego. Dzięki ruchom podstawy ostatniej z trzech kosteczek – strzemiączka – w okienku owalnym błędnika, drgania akustyczne przenoszą się na płyny, jakimi wypełniony jest ślimak. Ponieważ płyny są nieściśliwe, na to aby podstawa strzemiączka mogła wykonać ruch w głąb ucha wewnętrznego, musi dojść do kompensacyjnego wychylenia – w stronę jamy bębenkowej – błony drugiego okienka ucha wewnętrznego zwanego okrągłym. Ta tzw. gra okienek jest niezbędnym warunkiem prawidłowego przenoszenia dźwięków drogą powietrzną, bębenkowo-kosteczkową.
Słuch człowieka – podstawowe dane Zakres słyszalnych częstotliwości 16–20000 HzZakres największej czułości ucha 1000–3000 HzZakres częstotliwości ludzkiej rozmowy 500–3000 HzPróg słyszalności 0 dB HLPróg bólu 110-140 dB HLUszkodzenie słuchu 140 dB HLZakres rejestrowanych zmian ciśnienia 0,00002-60 PaMinimalne wychylenie błony bębenkowej 10−10 m; 1 ÅWychylenie błony bębenkowej przy głośnym dźwięku o niskiej częstości 0,1 mmLiczba rozróżnialnych czystych tonów ~3000Rozdzielczość częstotliwościowa ucha 1 Hz przy 1000 HzRozdzielczość kątowa ucha 1-4°Rozdzielczość czasowa ucha 0,05 sUbytek słuchu z wiekiem (18–50 lat) 0,5 dB/rokUbytek słuchu z wiekiem (powyżej 50 lat) 1 dB/rokPrzeciętny ubytek słuchu w wieku 70 lat 37 dBWyprzedzenie oko-usta przy czytaniu na głos 0,5-2 s Źródło:
Uszkodzenia słuchu W zależności od ubytku słuchu można określić uszkodzenie słuchu jako uszkodzenie słuchu: w stopniu lekkim przy ubytku od 20 do 40 dB umiarkowanym przy ubytku od 40 dB do 70 dB znacznym przy ubytku od 70 dB do 90 dB głębokim przy ubytku powyżej 90 dB
Przypisy
Linki zewnętrzne