Alicudi – włoska wyspa na Morzu Tyrreńskim (pierwotnie przez Greków zwana Ericusa od powszechnie porastających ją wrzosów – gr. , eriki), najbardziej wysunięta na zachód ze wszystkich ośmiu wysp archipelagu Liparyjskiego. Alicudi położona jest ok. 40 km na zachód od wyspy Lipari, powierzchnia całkowita wyspy wynosi ok. 5,2 km².
Obecnie wyspę (jej wschodnią, dostępną część) zamieszkuje około 140 mieszkańców. Zajmują się oni głównie połowem ryb i w ograniczonym zakresie uprawą roli. Wyspa stanowi również pewną atrakcję turystyczną.
Geografia Wyspa utworzona została około 150 000 lat temu z law bazaltowych i andezytowych, przekładanych materiałem piroklastycznym, przez nieczynny już kompleks stratowulkaniczny Montagnola. Jej część podmorska zanurzona jest na około 1000 m, część nadmorska sięga na wysokość 675 m (Timpone della Montagnola). Odwiedzana jest również niższa część szczytu: Filo dell'Arpa (662 m n.p.m.).
Historia Badania archeologiczne wykazały, że wyspa była zamieszkana w XVII wieku p.n.e., a także w czasach rzymskich, około IV wieku p.n.e. W czasach panowania arabskiego nad tą częścią Morza Śródziemnego Alicudi bywała miejscem najazdów piratów.
Bibliografia http://alicudi.primaklima.it/
Aeolian Islands, to the discovery of the seven sisters, Lipari-Vulcano-Salina-Panarea-Stromboli-Filicudi-Alicudi, with a dossier on the Aeolian Museum of Lipari and topographic maps of the Islands, 2001, New Cards Editions, Sambuceto (CH).
Kategoria:Wyspy Liparyjskie