Agim Vinca (ur. w 1947 roku w Wełeszcie k. Strugi, Macedonia) – albański poeta i eseista.
Życiorys Studiował język i literaturę albańską na uniwersytecie w Prisztinie. We wrześniu 1991 roku został usunięty z uczelni przez władze serbskie. Pierwsze utwory publikował pod koniec lat 60. Obecnie prowadzi wykłady z literatury albańskiej w Prisztinie. Jest autorem wydanej w 2006 roku w Prisztinie antologii Kënga e Hapur (Otwarta pieśń), zawierającej utwory 65 poetów albańskich.
Twórczość
Poezja Horizonti i kaltërt (Błękitny horyzont, 1969) Vite pa thinja (Lata bez siwizny, 1970) Feniksi (Feniks, 1972) Shtegu i mallit, (Górska ścieżka, 1975) Fjalë nga zemra (Słowo z serca, 1977) Në vend të biografisë (Zamiast biografii, 1977) Zëri i gjakut (Głos krwi, 1984) Ujvarat e diellit (Wodospady słońca, 1988) Populli i pandalur (1992) Kohë e keqe për lirikën (Zły czas dla liryki, 1997) Dri, (1999) Sonet i vetmuar (Samotny sonet, 2001)
Inne publikacje Ditari i pandemisë: Rrëfime nga karantina (2020) Konkubina dhe rrëfime të tjera (2020)
Tłumaczenia polskie Psalm do świętego Nauma, Psy Sodomy, [w:] Tylko Itaka pozostanie. Antologia poezji albańskiej XX wieku, przeł. Mazllum Saneja, Warszawa 1993.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Prisztinie Kategoria:Albańscy poeci XX wieku Kategoria:Albańscy poeci XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1947