thumb|250px|Położenie Czo Oju Czo Oju (8188 lub 8201 m n.p.m.) – ośmiotysięcznik w głównej grani Himalajów Wysokich, na północny zachód od Mount Everestu, na granicy chińsko-nepalskiej. W tłumaczeniu tybetańska nazwa oznacza Turkusową boginię12 lutego 1985. Czo Oju.
Indyjska Służba Topograficzna, mimo wykonania przez Brytyjczyków ogromu prac geodezyjnych podczas pomiarów Indii, nie przypisała Czo Oju żadnego numeru. Wydawało się bowiem, że góra ta jest niższa w porównaniu z gigantami widniejącymi na horyzoncie Nepalu od Makalu aż po Dhaulagiri. Później szczyt ten oznaczono numerem T45.
Szczyt opada w kierunku południowo-wschodnim stromą ścianą o wysokości 2800 metrów. Wysokość względna góry wynosi do około 3,5 kilometra.
Jest najłatwiejszym technicznie do zdobycia ze wszystkich czternastu ośmiotysięczników. Odsetek wypadków śmiertelnych jest na nim najniższy ze wszystkich gór ośmiotysięcznych.
Historia zdobycia Pierwszymi zdobywcami Czo Oju byli Austriacy Herbert Tichy i Sepp Jöchler oraz Pasang Dawa Lama z Nepalu, którzy weszli na szczyt 19 października 1954. Pierwsze wejście kobiece miało miejsce 13 maja 1984, a dokonały go Vera Komárkova i Dina Stěrbova z Czechosłowacji.
Zimą szczyt zdobyto po raz pierwszy 12 lutego 1985, kiedy Maciej Berbeka i Maciej Pawlikowski dokonali pierwszego wejścia polskiego w ramach wyprawy polsko-kanadyjskiej pod kierownictwem Andrzeja Zawady (nową drogą, południowo-wschodnim filarem). Trzy dni później na wierzchołku stanęli także Andrzej Heinrich i Jerzy Kukuczka.
Pierwsze przejścia innych dróg na szczyt: lewe żebro południowo-zachodniej ściany: Ryszard Gajewski, Maciej Pawlikowski oraz Konopka, Danielak, Osika, 1986 ściana północna: Victor Grošelj, Blaz Jereb, Rado Navesnik, Marko Prezelj, Roman Róbas, Jože Rozman, Iztok Tomazin, 2-9 listopada 1988 ściana południowo-zachodnia: Wojciech Kurtyka, Erhard Loretan, Jean Troillet, 1990
Wejścia Polaków
12 lutego 1985 – Maciej Berbeka, Maciej Pawlikowski 15 lutego 1985 – Zygmunt Andrzej Heinrich, Jerzy Kukuczka 1986 – Ryszard Gajewski, Maciej Pawlikowski, Piotr Konopka, Marek Danielak, Andrzej Osika 1987 – Aleksander Lwow, Tadeusz Karolczak 16 października 1988 – Piotr Henschke 21 września 1990 – Wojciech Kurtyka 26 września 1991 – Wanda Rutkiewicz 1993 – Krzysztof Wielicki 24 września 1993 – Piotr Pustelnik 5 października 2000 – Ryszard Pawłowski, Eugeniusz Chomczyk i Dariusz Załuski 23 września 2003 - Sylwia Bukowicka 5 października 2003 – Kinga Baranowska, Marcin Miotk 24 września 2004 – Tomasz Kobielski, Janusz Adamski 30 września 2004 – Bogusław Magrel, Olaf Jarzemski, Bogusław Ogrodnik 1 maja 2005 - Wojciech Jankowski, Artur Kaźmierczak 3 maja 2005 - Ryszard Pawłowski 28 września 2005 – Anna Barańska, Piotr Barabaś 24 kwietnia 2006 – Piotr Morawski 1 października 2006 – Szymon Nałudka, Wojciech Sarna, Ireneusz Wolanin, Dariusz Wylezol 2 października 2006 – Marian Hudek, Krzysztof Apanasewicz, Grzegorz Siemieniec, Arkadiusz Grządziel, Andrzej Piłatowski 8 października 2006 – Paweł Michalski 24 września 2009 – Renata Piszczek 13 maja 2011 – Kamil Grudzień 17 maja 2011 – Piotr Tomala 1 października 2011 – Łukasz Stebelski 29 września 2014 - Robert Jedynak 29 września 2014 - Aleksander Ostrowski 25 sierpnia 2015 - Katarzyna Žeriavová 6 października 2023 - Dorota Rasińska-Samoćko
Uwagi
Przypisy Polski egzonim według wykazu Nazewnictwo geograficzne świata. Zeszyt 9 Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych
Bibliografia
Kategoria:Szczyty Nepalu Kategoria:Szczyty Tybetu Kategoria:Tereny wspinaczkowe Kategoria:Ośmiotysięczniki Himalajów Kategoria:Ośmiotysięczniki Nepalu Kategoria:Ośmiotysięczniki Chin