Wacław Kęsicki (ur. 6 września 1895 w Wojciechowie powiat Wągrowiec, zm. 21 października 1939 w LesznieAkt zgonu: USC Leszno nr 86 1940), kawaler Krzyża Walecznych – powstaniec wielkopolski, starszy sierżant Wojska Polskiego, kupiec.
Życiorys Był synem Michała i Apolonii z d. Jóźwiak. Żonaty z Bronisławą z d. Szperlińską. Wziął czynny udział w powstaniu wielkopolskim jako ochotnik z bronią w ręku w okresie od 7 stycznia do 20 lutego 1919. 7 stycznia 1919 wstąpił ochotniczo w szeregi powstańcze kompanii wągrowieckiej i brał udział w walkach z Niemcami na odcinku powiatu wągrowieckiego jak i na odcinku Leszczyńskiego pod Osieczną i Nowąwsią, pod dowództwem por. Talarczyka. Po zakończeniu powstania wcielony został do 6 pułku strzelców wielkopolskich.
Jako żołnierz Wojska Polskiego uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1921 odznaczony Krzyżem Walecznych. W latach 1921–1925 kierownik kancelarii w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Kościan w randze starszego sierżanta, następnie od 1926–1927 pracował w kancelarii 55 pułku piechoty w Lesznie, gdzie dosłużył emerytury. Był prezesem koła 1 pułku strzelców wielkopolskich i sekretarzem Koła Powstańców i Wojaków w Lesznie. 28 marca 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.
Przed wybuchem II wojny światowej Wacław Kęsicki został wytypowany jako jeden ze „szczególnie niebezpiecznych dla Rzeszy” (niem. Sonderfahndungsbuch Polen) przez V kolumnę miejscowych Niemców. Według odpisu niemieckiego wykazu wydanych kar śmierci Wacław Kęsicki w rubryce zawierającej informacje obciążające wpisane ma: Sekretarz Związku Powstańców.
Internowany z grupą zakładników, a następnie rozstrzelanyArchiwum Głównej Komisji BZH w Polsce sygn.Bd 349 / podczas publicznej egzekucji przeprowadzonej w ramach Operacji Tannenberg pod murem więzienia w LesznieArchiwum Głównej Komisji BZH w Polsce sygn.489 z/.
Pochowany w nieoznakowanej zbiorowej mogile, poza murem cmentarnym na alei do Borowej Karczmy. W każdą rocznicę egzekucji, pod tablicą (odsłoniętą 21.X.1945) upamiętniającą to wydarzenie odbywa się uroczysty Apel Poległych. 21.X.1986 roku odsłonięto też tablicę z nazwiskami ofiar mordu na zbiorowej mogile.
26 stycznia 1959 został pośmiertnie odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym..
Zobacz też Obrona Leszna Organizacje kombatanckie Pierwsze masowe egzekucje w ramach operacji Tannenberg (Wielkopolska)
Przypisy
Bibliografia
K. Radziwończyk, Akcja Tannenberg grup operacyjnych Sipo i SD w Polsce. Jesień 1939, Przegląd Zachodni 1966, nr 5, s. 103
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Ofiary publicznej egzekucji w Lesznie 1939 Kategoria:Pochowani w Lesznie Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego straceni przez Niemcy nazistowskie Kategoria:Żołnierze 55 Poznańskiego Pułku Piechoty