thumb|150px|Opakowanie oryginalnego polskiego leku Binazin Todralazyna – organiczny związek chemiczny, pochodna hydrazynoftalazyny o najmniejszej toksyczności. Oryginalny, polski lek hipotensyjny zsyntetyzowany przez Stanisława Binieckiego w 1958 roku, natomiast wprowadzony do lecznictwa w 1964 roku. Mechanizm działania hipotensyjnego todralazyny, podobnie jak innych pochodnych hydrazynoftalazyny, jest głównie obwodowy. Obecnie lek stracił na znaczeniu, wyparty przez inne, nowocześniejsze leki. Stosowana w postaci chlorowodorku.
Przeciwwskazania nadwrażliwość na pochodne hydrazynoftalazyny zaburzenia krążenia mózgowego porfiria choroby zastawki dwudzielnej tętniak rozwarstwiający aorty kardiomiopatia przerostowa choroba niedokrwienna serca
Należy zachować ostrożność u chorych z uszkodzeniem czynności wątroby lub nerek.
Interakcje Todralazyna nasila działanie hipotensyjne innych leków hipotensyjnych. Korzystnie współdziała w skojarzeniu z diuretykami tiazydowymi i β-adrenolitykami. Zwiększa działanie depresyjne etanolu i działanie nasenne barbituranów.
Działania niepożądane kołatania serca tachykardia dławica piersiowa zawroty i bóle głowy dolegliwości dyspeptyczne: nudności, wymioty, brak łaknienia, biegunka hipotonia ortostatyczna obrzęki obrzęk błony śluzowej nosa neuropatia obwodowa objawy zespołu toczniopodobnego.
Stosowanie w ciąży i laktacji Kategoria C. Nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią.
Dawkowanie Zazwyczaj 20–40 mg 3 razy na dobę p.o. w skojarzeniu z diuretykiem tiazydowym albo beta-adrenolitykiem.
Preparaty Binazin (Pabianickie Zakłady Farmaceutyczne Polfa). Poza Polską lek jest znany jeszcze w Japonii, gdzie produkowany był pod różnymi nazwami handlowymi, m.in. Apendor, Apirachol, Atapren.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Diazyny Kategoria:Hydrazydy Kategoria:Leki hipotensyjne Kategoria:Związki aromatyczne