Bronisław Kotlarski (ur. 14 września 1893 w Kębłowie, zm. 21 października 1939 w LesznieAkt zgonu: USC Leszno nr 80 1940) – powstaniec wielkopolski, oficer Wojska Polskiego, kupiec, radny miejski.
Życiorys Urodził się 14 września 1893 w Kębłowie (ob. powiat wolsztyński), syn Stanisława i Jadwigi z d. Biskupskiej. Żonaty z Marią z d. Baer, z którą miał czworo dzieci. Brał udział w powstaniu wielkopolskim, gdzie pełnił funkcję dowódcy drużyny kębłowskiej, później plutonowy kompanii, w końcu dowodzący „Kompanią Kotlarskich”. 16 września 1919 został mianowany chorążym.
W 1920, jako żołnierz Wojska Polskiego uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, odznaczony Krzyżem Walecznych, podporucznik rezerwy Wojska Polskiego. Kupiec i działacz Zrzeszenia Samodzielnych Kupców Chrześcijańskich w Lesznie. Jeden z założycieli Banku Ludowego w Lesznie, należał do Towarzystwa Ziem Zachodnich, Związku Powstańców i Wojaków, Klubu Kręglarzy „Merkur”. Prezes Okręgowy Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na południowo-zachodnią Wielkopolskę. 11 listopada 1938 został mianowany podporucznikiem rezerwy.
Zmobilizowany w sierpniu 1939 do 60 pułku piechoty wielkopolskiej, wziął udział w kampanii wrześniowej.
Został wytypowany jako jeden ze „szczególnie niebezpiecznych dla Rzeszy” (niem. „Sonderfahndungsbuch Polen”) przez V kolumnę miejscowych Niemców. Internowany z grupą zakładników, a następnie rozstrzelanyArchiwum Głównej Komisji BZH w Polsce sygn.Bd 349 / podczas publicznej egzekucji przeprowadzonej w ramach Operacji Tannenberg pod murem więzienia w LesznieArchiwum Głównej Komisji BZH w Polsce sygn.489 z/. Według odpisu niemieckiego wykazu wydanych kar śmierci Bronisław Kotlarski w rubryce zawierającej informacje obciążające wpisane ma: Pierwszy Prezes Związku Sokolego.
Pochowany w nieoznakowanej zbiorowej mogile, poza murem cmentarnym na alei do Borowej Karczmy. W każdą rocznicę egzekucji, pod tablicą (odsłoniętą 21.X.1945) upamiętniającą to wydarzenie odbywa się uroczysty Apel Poległych. 21 października 1986 odsłonięto tablicę z nazwiskami ofiar mordu na zbiorowej mogile.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 19 czerwca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”., zamiast uprzednio (8 listopada 1937) nadanego Medalu Niepodległości. Krzyż Walecznych
Zobacz też Pierwsze masowe egzekucje w ramach operacji Tannenberg (Wielkopolska) System bankowy agrobiznesu
Przypisy
Bibliografia
K. Radziwończyk, Akcja Tannenberg grup operacyjnych Sipo i SD w Polsce. Jesień 1939, Przegląd Zachodni 1966, nr 5, s. 103
Kategoria:Członkowie Polskiego Związku Zachodniego Kategoria:Członkowie Towarzystwa „Sokół” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Ofiary publicznej egzekucji w Lesznie 1939 Kategoria:Osoby umieszczone w Sonderfahndungsbuch Polen Kategoria:Pochowani w Lesznie Kategoria:Podporucznicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy działacze bankowości spółdzielczej Kategoria:Polscy kupcy Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Radni Leszna Kategoria:Samorządowcy II Rzeczypospolitej Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego straceni przez Niemcy nazistowskie