thumb|Ikony na pulpicie w środowisku graficznym KDE Ikona () – element interfejsu graficznego, niewielki piktogram widoczny na ekranie monitora, reprezentujący graficznie określony typ pliku, folder, aplikację, urządzenie, funkcję programu, itp. i stanowiący odsyłacz do nich.
Większość funkcjonalności nowoczesnego systemu komputerowego korzystającego z GUI opiera się na interakcji z użytkownikiem poprzez ikony. Poprzez umieszczenie kursora na ikonie i kliknięcie na nią użytkownik uruchamia określone działanie programu lub systemu. Ikony występują w różnych miejscach GUI: na pulpicie w oknach eksploratora na paskach menu i paskach narzędzi aplikacji w grach komputerowych
Historia W pierwotnym znaczeniu nazwa ta pochodzi z języka greckiego (eikón) i oznacza obraz, a w znaczeniu omawianym tutaj stanowi zapożyczenie z języka angielskiego.
Ikony były po raz pierwszy wprowadzone w latach 70. przez centrum rozwojowe Palo Alto Research Center firmy Xerox jako narzędzie ułatwiające pracę z systemem operacyjnym dla osób mniej zaawansowanych w informatyce. Pod koniec lat 80 graficzne interfejsy użytkownika oparte na wykorzystaniu ikon zostały rozpowszechnione przez systemy AmigaOS, Mac OS i Microsoft Windows, stając się standardem formy komunikacji użytkownika z komputerem.
Format Ikona może być samodzielnym plikiem lub też mieścić się w innym pliku (np. wykonywalnym). W systemach Windows ikony zapisywane są w formacie ICO lub BMP. W innych systemach używane są formaty PNG lub SVG. W systemie BeOS ikona jest atrybutem pliku zapisywanym w systemie plików BeFSDokumentacja programu bfixicon, który służy do przypisywania ikon do plików programów w systemie BeOS..
Zobacz też
favicon IconFinder FileTypesMan
Przypisy
Kategoria:Widżety Kategoria:Piktogramy