thumb|300px|Radiostacja R-118K Radiostacja R-118 – nadawczo-odbiorcza radiostacja krótkofalowa średniej mocy, eksploatowana w Wojsku Polskim do 1990 roku. Była montowana na samochodach Star 66 i Star 660, a także na transporterach opancerzonych BTR-152.
Była produkowana w ZSRR na potrzeby jednostek wojsk łączności Układu Warszawskiego.
Wersje radiostacji: R-118 – wersja zwykła R-118MZ – z sukcesywną modernizacją aparatury, R-118BM-Z – wersja z przystawkami RPT i PZS, R-102K – wersja unowocześniona.
Przeznaczenie Radiostacja przeznaczona była do utrzymywania łączności fonicznej lub telegraficznej (ręcznej i dalekopisowej) do 200 km lub podczas ruchu. W latach 70.–80. były wypierane przez radiostacje R-140 i pozostawały jeszcze jedynie w wojskach chemicznych i jednostkach saperskich.
Wersje starsze radiostacji były wyposażone w odbiornik podstawowy MOLIBDEN o nieco węższym zakresie odbieranych fal, jak odbiornik AMUR-2. Nie miały one jeszcze przystawek: przystawki zdalnego sterowania PZS i radiowego pulpitu telegrafisty RPT. Wyposażone były też we wcześniejszy dalekopis rosyjski ST-35.
Ukompletowanie Wersja R-118BM-Z: częstotliwość pracy 1 do 8 MHz głównie telegrafia CW odbiornik zasadniczy AMUR-2 odbiornik dodatkowy R-311 pulpit radiostacji radiostacja UKF R-105DM wzmacniacz mocy UM (do R-105) moc 40 W przystawka zdalnego sterowania PZS radiowy pulpit telegraficzny RPT dalekopis taśmowy DALIBOR-302 – zdalne sterowanie poprzez aparat telefoniczny TAI-43MR głosem lub praca kluczem telegraficznym zespół spalinowo-elektryczny PAB-2-1/230 – 2 szt. maszt składany 12 m dipol nadawczy – 1 szt. maszt składany 8 m dipol odbiorczy 1 szt. antena odbiorcza z falą bieżącą długości 150 m antena nadawcza samochodowa 10 m antena odbiorcza samochodowa 4 m do pracy w ruchu wykorzystywane były dwie anteny 4-metrowe antena Kulikowa do radiostacji R-105 montowana z tyłu pojazdu Samochody z radiostacją R-118 były sprzętem, w którym przewidywano odpoczynek załogi. Miały one leżankę-schowek z podnoszonym oparciem. Podniesione oparcie i przypięte do uchwytów w suficie tworzyło drugą leżankę, a pod sufitem zamocowane były haki do podwieszenia brezentowego hamaku. W nowym sprzęcie R-140, R137 już takich udogodnień nie było – cała przestrzeń zajęta była przez aparaturę.
W wersji R-118K na dachu nadwozia zamocowano antenę magnetyczną. Spełniała ona podobną funkcję, jak antena promieniowania pionowego APP w starszych wersjach radiostacji R-140. W celu umożliwienia współpracy z nowym sprzętem dokonano modernizacji odbiorników AMUR-2, dodając w nim bloki odbiorcze dla emisji jednowstęgowej w górnej wstędze. Jednak do odbioru tych sygnałów nowe radiostacje musiały nadawać emisją jednowstęgową z zachowanym dużym poziomem fali nośnej (A3A-GW lub A3H-GW). W celu współpracy nadajnika z nową anteną zastosowano specjalny blok – sprzęgacz nadawczy SN i dla zapewnienia odbioru – sprzęgacz odbiorczy SO.
Galeria
Dane taktyczno-techniczne Rodzaje pracy praca kluczem telegraficznym praca telefoniczna z radiostacji lub z zewnętrznej aparatowni praca telefoniczna z zewnętrznego polowego aparatu telefonicznego (np. TAI-43MR) praca kluczem podłączonym do tego aparatu praca dalekopisem własnym lub zewnętrznej aparatowni (przez RPT) praca kluczem lub dalekopisem z innej aparatowni za pośrednictwem przystawki PZS w kanale UKF radiostacji R-105DM.
Radiostacja R-118BM-Z miała bardzo dużo możliwych wariantów pracy. Instrukcja i tabela przełączników wymieniała ich około siedemdziesięciu.
Zakres częstotliwości nadajnika: 1,0–7,5 MHz odbiornika AMUR-2 1,0–8,0 MHz odbiornika R-311 1,0–15,0 MHz
Źródłem sygnału nadajnika był wzbudnik WD-11. Częstotliwość wzbudnika ustawiana była przełącznikami generatorów kwarcowych według specjalnej tabeli strojenia. Stabilność częstotliwości nadajnika była rzędu 1x10−6 Hz/Hz.
Moc nadajnika emisja telegraficzna 200 W (A1A) praca telefoniczna do 100 W (A3E) pobór mocy do 1,5 kW
Zasilanie zespół spalinowo-elektryczny PAB-2-1/230 sieć stacjonarna 220 V 50 Hz
Emisje manipulacja amplitudy A1 manipulacje częstotliwości F1-125, 250 i 500 Hz dwukanałowa manipulacja częstotliwości F6–250 Hz modulacja amplitudy A3 (dwuwstęgowa) praca uniwersalna – modulacja amplitudy z jednoczesną manipulacją częstotliwości (A3+F1)
Emisja tylko odbierana jednowstęgowa modulacja amplitudy z pełnym lub częściowym ograniczeniem fali nośnej (R-118K)
Anteny radiostacji nadawcze: antena prętowa 4 m antena prętowa 10 m antena dipol symetryczny skośny 2x20 m (na 1 maszcie 12 m) odbiorcze: antena prętowa 4 m antena prętowa 10 m (podczas pracy simpleksowej) dipol symetryczny skośny 2 × 20 m (na 1 maszcie 12 m) skośny promień
Przypisy
Bibliografia Świat Radio, kwiecień 2006, s. 54
Kategoria:Radiostacje krótkofalowe