Bogusław Korwin Gosiewski herbu Ślepowron (ur. 1669 w Łoździejach, zm. 23 lub 24 czerwca 1744 w Wilnie) – biskup smoleński od 29 stycznia 1725Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. V, Patavii 1952, s. 359. , duchowny pisarz wielki litewski w 1720 roku, kantor i kustosz katedralny wileński, proboszcz oniksztyński.
Życiorys Był synem Macieja Korwin Gosiewskiego herbu Ślepowron, generała artylerii Wielkiego Księstwa Litewskiego, starosty łoździejskiego i Małgorzaty z domu Szwab, córki Kaspra Aleksandra Szwaba herbu Jastrzębiec i jego drugiej żony Elżbiety z domu Pietkiel. Wcześniejsze źródła podawały, że był synem hetmana polnego litewskiego Wincentego Korwin Gosiewskiego i Magdaleny z domu Konopackiej, ale nowsze badania wykazały, że jest to błędna informacja.
W 1687 roku przebywał w seminarium księży misjonarzy w Warszawie. W czasie wojny domowej na Litwie w 1700 poparł przeciwników Sapiehów. W 1722 został biskupem pomocniczym białoruskim i biskupem tytularnym akanteńskim. W 1723 kapituła wybrała go rządcą diecezji wileńskiej, a w 1725 został biskupem smoleńskim. W 1729, jako jeden z przywódców opozycji litewskiej przeciwko Augustowi II Mocnemu, ułożył się z ambasadorem francuskim Antoine'em-Felixem de Montim w sprawie popierania do tronu Stanisława Leszczyńskiego. W myśl porozumienia Francja płaciła 60 tys. liwrów za zerwanie każdego następnego sejmu za życia Augusta II. Równocześnie wraz z litewskimi przeciwnikami Wettyna zabiegał o pomoc rosyjską przeciwko absolutystycznym dążeniom Augusta II. Członek konfederacji generalnej Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1734 rokuFeliksas Sliesoriūnas, The General Confederation of the Grand Duchy of Lithuania (1734–1736), w: Lithuanian Historical Studies, Volume 8 (2003): Issue 1 (Nov 2003), s. 68..
Gosiewski, rozgoryczony brakiem nominacji na biskupstwo wileńskie, był bohaterem skandalu obyczajowego, gdy w 1730 na bankiecie, na którym obecna była cała kapituła, rzucił w nowego biskupa wileńskiego, Michała Zienkowicza, kieliszkiem i butelką. W 1730 Monti za pośrednictwem Gosiewskiego zerwał sejm w Grodnie. W 1732 w ten sam sposób Gosiewski zerwał sejm w Warszawie, opłacony z kasy ambasady francuskiej sumą 60 tys. liwrów. Za ten sam czyn poseł rosyjski Friedrich Casimir von Loewenwolde wypłacił jemu i Antoniemu Kazimierzowi Sapieże 1000 czerwonych złotych. Sam Gosiewski dostał ponadto 4 pary soboli i 100 czerwieńców.
Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 27 kwietnia 1733 roku na sejmie konwokacyjnymKonfederacya generalna omnium ordinum Regni et Magni Ducatus Lithuaniae na konwokacyi generalney Warszawskiej uchwalona [...] 27 (słow. [...] kwietnia [...] 1733, s. 31.. Był elektorem Stanisława Leszczyńskiego w 1733 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Alumni i studenci seminarium duchownego księży misjonarzy w Warszawie Kategoria:Biskupi koadiutorzy i pomocniczy I Rzeczypospolitej Kategoria:Biskupi smoleńscy Kategoria:Biskupi wileńscy Kategoria:Członkowie konfederacji generalnej 1733 Kategoria:Członkowie konfederacji generalnej Wielkiego Księstwa Litewskiego (1734) Kategoria:Duchowni katoliccy – szlachta I Rzeczypospolitej Kategoria:Elektorzy Stanisława Leszczyńskiego (1733) Bogusław Korwin Gosiewski Kategoria:Kantorzy wileńskiej kapituły katedralnej Kategoria:Kustosze wileńskiej kapituły katedralnej Kategoria:Ludzie związani z Warszawą (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Wilnem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Pisarze wielcy litewscy (duchowni) Kategoria:Senatorowie duchowni I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Augusta II Mocnego Kategoria:Senatorowie za panowania Augusta III Sasa Kategoria:Urodzeni w 1669 Kategoria:Zmarli w 1744