Szyling duński (duń. skilling) – duńska monetarna jednostka obrachunkowa używana od średniowiecza do 1873 roku.
Od końca X wieku stosowano go jako jednostkę obrachunkową równą 12 fenigom. W 1424 wybito monetę półszylingową (szóstak). Pierwsze szylingi w postaci monet pojawiły się za panowania Krzysztofa Bawarskiego (1440–1448).
W pierwszej połowie XVI wieku wybito monety dwuszylingowe. Od czasów Kanuta Wielkiego do połowy XIX wieku zawartość srebra w szylingu spadła ponad 100-krotnie. Za panowania Chrystiana VI (1730–1746) szyling miał wartość 2 i 1/2 polskiego grosza miedzianego.
Szyling wyszedł z obiegu od przystąpienia Danii do Skandynawskiej Unii Monetarnej w 1873 roku.
Zawartość srebra Zawartość czystego srebra w szylingu na przestrzeni dziejów: RokSrebroPodstawa103510.812 fenigów1086912 fenigów1154312 brakteatów12822.412 fenigów13801.983 witeny14241.92 szóstaki15140.9871/24 srebrnego guldena15230.5721/16 marki15410.5431/48 talara15820.3631/64 talara16020.3441/16 marki16080.3111/66 løvedalera16180.251/128 srebrnej korony16250.2341/64 srebrnej korony17460.2151/24 rigsorta18130.1321/192 talara18630.0931/96 rigsdalera
Literatura Zbigniew Żabiński: Rozwój systemów pieniężnych w Europie zachodniej i północnej. Wrocław: Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich – Wydawnictwo, 1989,
Linki zewnętrzne
Kategoria:Duńskie monety Kategoria:Europejskie monety średniowieczne Kategoria:Historyczne jednostki monetarne Europy