Egidio Romualdo Duni (ur. 9 lutego 1708 w Materze, zm. 11 czerwca 1775 w Paryżu) – włoski kompozytor.
Życiorys Pochodził z rodziny muzyków, jego ojciec Antonio był kapelmistrzem, brat Antonio natomiast kompozytorem i kapelmistrzem. Był uczniem Francesco Durantego w Conservatorio di Santa Maria di Loreto w Neapolu. Brak dokładnych informacji źródłowych nie pozwala na odtworzenie wielu faktów z jego życiorysu. Przypuszczalnie na początku lat 30. XVIII wieku przebywał w Wiedniu. Był kapelmistrzem w kościele San Nicola w Bari. W 1735 roku wystawił w Rzymie swoją operę Nerone, bywał także w Wenecji i Mediolanie. W 1737 roku gościł w Londynie, gdzie na deskach King’s Theatre wystawił operę Demofoonte. Następnie udał się do Holandii, gdzie w 1738 roku jego nazwisko pojawia się na liście studentów uniwersytetu w Lejdzie. W 1739 roku wrócił do Włoch. W 1748 roku otrzymał posadę kapelmistrza na dworze książęcym Filipa I w Parmie.
W 1757 roku wystawił w Paryżu swoją operę Le peintre amoureux de son modèle i zachęcony jej scenicznym sukcesem przeniósł się do tego miasta. Od 1761 do 1768 roku pełnił funkcję dyrektora Comédie-Italienne.
Twórczość Należał do czołowych przedstawicieli XVIII-wiecznej włoskiej opery komicznej, w swojej twórczości połączył cechy stylu włoskiego i francuskiego. Wprowadzał rozbudowane arie i zespołowe finały przyjmujące często cechy wodewilu. Jego dzieła cieszyły się w swoim czasie dużym powodzeniem, które zawdzięczały współpracy kompozytora z czołowymi librecistami epoki: M.-J. Sedaine’em, Ch.-S. Favartem i L. Anseaume’em.
Wiele oper Duniego było wystawianych w XVIII wieku w Warszawie przez francuskie zespoły teatralne.
Opery (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoscy kompozytorzy baroku Kategoria:Urodzeni w 1708 Kategoria:Zmarli w 1775