thumb|Grób scenografa Andrzeja Sadowskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Andrzej Sadowski (ur. 25 czerwca 1926 we Lwowie, zm. 9 czerwca 2009 w Warszawie) – polski scenograf, twórca dekoracji i kostiumów, żołnierz Armii Krajowej, powstaniec warszawski.

Życiorys Był uczniem I Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Dyplom Wydziału Scenografii warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych obronił w 1954 roku.

Na scenie debiutował w 1945 roku przygotowując dekoracje do „Rewii Polskiej Ballady” w Krakowie. Później pracował przede wszystkim na scenach warszawskich – m.in. w Teatrze Ludowym, Teatrze Dramatycznym, Teatrze Ateneum i Teatrze Narodowym. Współpracował również z teatrami poznańskimi – Nowym i Polskim oraz wrocławskimi – m.in. Polskim i Współczesnym. W teatrach dramatycznych współpracował z wieloma reżyserami – m.in. Izabellą Cywińską, Bohdanem Korzeniewskim, Jerzym Markuszewskim, Tadeuszem Mincem, Januszem Warmińskim, Lidią Zamkow, Jerzym Zegalskim.

Zasłynął jako twórca scenografii i kostiumów do przedstawień operowych, gdzie pracował głównie z Ryszardem Perytem, oraz Jitką Stokalską i Markiem Weiss-Grzesińskim. Od 1971 roku stale współpracuje z Warszawską Operą Kameralną. Spektakle operowe realizował także m.in. w Teatrze Wielkim w Warszawie, Operze im. Moniuszki w Poznaniu oraz w Operze we Wrocławiu.

Do jego najbardziej znanych przedstawień operowych należą m.in. „Joanna D’Arc na stosie” Arthura Honeggera – zrealizowana w Operze im. Moniuszki w Poznaniu, „Otello” Giuseppe Verdiego, „Stabat Mater” Karola Szymanowskiego, „Reqiuem” Giuseppe Verdiego, „Śmierć w Wenecji” Benjamina Brittena – w Teatrze Wielkim w Poznaniu, „Borys Godunow” Modesta Musorgskiego, „Straszny dwór” Stanisława Moniuszki – w Teatrze Wielkim w Warszawie, „Il Ritorno D’Ulisee”, „Koronacja Poppei” Claudia Monteverdiego, oraz „Dido And Aeneas” Henry’ego Purcella – na scenie Warszawskiej Opery Kameralnej.

Począwszy od roku 1987 na deskach Warszawskiej Opery Kameralnej stworzył razem z reżyserem Ryszardem Perytem cykl przedstawień Mozartowskich rozpoczęty „Czarodziejskim fletem”. W ramach cyklu twórcy przygotowali m.in. takie opery jak „Apollo et Hyacintus”, „La Clemenza di Tito”, „Così fan tutte”, „Don Giovanni”, „Uprowadzenie z seraju”, czy „Wesele Figara”.

Był współtwórcą i do 2000 roku kierownikiem Katedry Scenografii warszawskiej ASP.

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 119-4-4).

Nagrody i wyróżnienia 1972 – Brązowy Medal na Festiwalu Sztuk Pięknych w Warszawie 1973 – Nagroda II stopnia na 13. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za oprawę plastyczną Śmierci Tarełkina Aleksandra Suchowo-Kobylina w reżyserii Izabelli Cywińskiej w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu 1984 – I nagroda na X Ogólnopolskich Konfrontacjach Teatralnych w Opolu za scenografię spektaklu Widma w Teatrze Muzycznym w Gdyni 1998 – Nagroda Honorowa Fundacji Kultury (z Władysławem Kłosiewiczem, Ryszardem Perytem, Stefanem Sutkowskim) za wybitne osiągnięcia artystyczne w inscenizowaniu oper barokowych Monteverdiego i Mozarta w Warszawskiej Operze Kameralnej 1999 – Nagroda „Koryfeusz scenografii polskiej” 2005 – Nagroda im. Cypriana Kamila Norwida – nagroda specjalna za „dzieło życia” 2008 – Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Przypisy

Linki zewnętrzne

Filmpolski.pl

Kategoria:Artyści Teatru Wielkiego w Warszawie Kategoria:Artyści związani ze Lwowem Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy scenografowie teatralni Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 2009 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej