Synagoga w Tartu () – nieistniejąca synagoga, która znajdowała się w Tartu w Estonii.
Historia Synagoga została zbudowana na miejscu poprzedniej, otwartej w 1876 roku. W 1899 roku wmurowano kamień węgielny pod budowę nowej synagogi. W 1901 roku miejscowy architekt przygotował projekt. Otwarcie synagogi miało miejsce w 1903 roku. Mieściła się przy ulicy Turu 57.
Synagoga została zniszczona podczas II wojny światowej, w sierpniu 1944 roku. Większość przedmiotów rytualnych z synagogi przetrwało wojnę i znajduje się w zbiorach Estońskiego Muzeum Narodowego, wśród nich znajdują się m.in. zwoje Tory i parochet. Przedmioty te ocalone zostały dzięki staraniom Uku Masinga i Paula Aristego.
Pozostałości synagogi zostały wyburzone po zakończeniu wojny, a w latach 60. XX wieku na jej miejscu wybudowano blok mieszkalny. W czerwcu 2023 roku obok jej dawnej lokalizacji odsłonięto tablicę pamiątkową. Niedługo później tablica została zdewastowana.
Architektura Wybudowana została w stylu neoromańskim. Był to prostokątny budynek z czerwonej cegły, pokryty dachem dwuspadowym. Przed fasadę budynku wystawał ryzalit, w którym umieszczony był aron ha-kodesz. Ryzalit zdobiony był łukiem triumfalnym z okrągłym oknem oraz wysuniętym frontonem. Po dwóch stronach ryzalitu znajdowały się okna zwieńczone półkulistymi łukami. Główne wejście do budynku znajdowało się od strony południowej.
Aron ha-kodesz wykonano z drewna, w stylu barokowym. Sala modlitewna synagogi była z trzech stron otoczona wspartą na słupach galerią dla kobiet.
Przypisy
Tartu Kategoria:Obiekty sakralne w Tartu