Człowiek pogryzł psa (fr. C'est arrivé près de chez vous) – belgijski mockument z 1992 roku w reżyserii Rémy'ego Belvaux. Zdobywca wielu nagród i nominacji. Premiera filmu odbyła się na 45. MFF w Cannes. Zdjęcia kręcono w różnych lokalizacjach na terenie Belgii (m.in. Bruksela, Namur, Mouscron, Louvain-la-Neuve).
Film charakteryzuje się niedbałym montażem, błędami dźwiękowymi i zdjęciowymi, filmowaniem „z ręki”. Nagrany jest w technice czarno-białej. Zabiegi te miały stworzyć wrażenie filmu dokumentalnego i realności akcji.
Opowiada o seryjnym mordercy Benie, zabijającym, a następnie okradającym listonoszy, emerytów, ludzi średnio zamożnych, ale nigdy znanych i bogatych. Pełny jest pseudo-filozoficznych monologów głównego bohatera. Uważany za jeden z najbardziej okrutnych filmów w historii kinematografii – polska wersja filmu (VHS) była reklamowana sloganem: Przerażenie i okrucieństwo – do dziś nie wiedziałeś co to znaczy.
Nominacje i nagrody 1992 – nagroda SACD za najlepszy film pełnometrażowy na Festiwalu Filmowym w Cannes 1992 – nagroda Metro Media na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto (TIFF) 1992 – nagrody na Katalońskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w kategoriach najlepszy aktor (Benoît Poelvoorde) i najlepszy film 1993 – nominacja do Europejskiej Nagrody Filmowej 1993 – nagroda Francuskiego Stowarzyszenia Krytyków Filmowych w kategorii najlepszy film zagraniczny 1994 – nominacja do Saturna 1999 – nominacja do nagrody Josepha Plateau
Obsada mały|Benoît Poelvoorde (2004) Benoît Poelvoorde – Ben Rémy Belvaux – Remy (reporter) André Bonzel – Andre (kamerzysta) Jean-Marc Chenut – Patrick (dźwiękowiec 1) Alain Oppezzi – Franco (dźwiękowiec 2) Vincent Tavier – Vincent (dźwiękowiec 3) Jacqueline Poelvoorde-Pappaert – matka Bena Nelly Pappaert – babcia Bena Hector Pappaert – dziadek Bena Jenny Drye – Jenny Malou Madou – Malou Willy Vandenbroeck – Boby Rachel Deman – Tromblon Valérie Parent – Valérie Alexandra Fandango – Kalifa Olivier Cotica – Benichou André Laime – starszy mężczyzna w szpitalu Édith Le Merdy – pielęgniarka Gina Cotica – matka (ofiara) Ricardo Cotica – dziecko (ofiara) Pierre Vanbraekel – ojciec (ofiara) Sylviane Godé – ofiara gwałtu, Martine Zoltan Tobolik – mąż ofiary gwałtu Marcel Engels – kamerzysta Franco Piscopo – inżynier dźwięku Venelin Poikov – listonosz 1 Fernaud Dubois – listonosz 2 Alain François – wideoreporter Antoine Chapelot – kelner 1 Hughes Tavier – kelner 2 Pol Vanderwarren – adwokat Bena Anne LaGrange – dziennikarz Paul Bottemanne – taksówkarz Vincent Merveille – bokser Irene Gilissen – kobieta w pociągu Sabine Tavier – pani Pipi Annamaria Szomolanyiova – skrzypaczka Carlos Campo Miranda – stróż nocny Laurence D'Hondt – dziennikarz Daniel Tursh – dziennikarz Benoît Mariage – dziennikarz Emmanuelle Bada – dziennikarz Stéphane Aubier – dziennikarz Jean-Paul Geets – klient Malou Pascal Lebrun – ofiara drugoplanowa Stephanie Aubier – ofiara drugoplanowa Alain Hologne – ofiara drugoplanowa Micheline Hologne – ofiara drugoplanowa Philippe Blasband – ofiara drugoplanowa Aldo Fostier – ofiara drugoplanowa Jean-Pol Cavillot – ofiara drugoplanowa Anny Nologne – ofiara drugoplanowa Elaine Leonard – ofiara drugoplanowa Marie Travier – ofiara drugoplanowa Bruno Belvaux – ofiara drugoplanowa Lucien Belvaux – ofiara drugoplanowa Jean-Claude Maschetti – ofiara drugoplanowa
Wersja polska Polska wersja filmu została wydana przez Best Film na kasecie VHS w 1994 roku. Tekst polski opracowała Monika Kulesza, a czytał Tomasz Knapik.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Belgijska satyra Kategoria:Belgijskie komediodramaty Kategoria:Belgijskie filmy czarno-białe Kategoria:Belgijskie filmy kryminalne Kategoria:Belgijskie filmy z 1992 roku Kategoria:Filmy kręcone w Brukseli Kategoria:Filmy kręcone w Namur Kategoria:Filmy kręcone w prowincji Brabancja Walońska Kategoria:Filmy kręcone w prowincji Hainaut Kategoria:Filmy w konwencji found footage