Legie Księstwa Warszawskiego – polskie formacje wojskowe utworzone w latach 1806–1807 na ziemiach zaboru pruskiego, z których na mocy traktatu tylżyckiego z 8 lipca 1807 powstało Księstwo Warszawskie.
Początkowo trzy legie były jednostkami podlegającymi bezpośrednio dowództwu francuskiemu. Dopiero po utworzeniu Komisji Rządzącej, a następnie powołaniu Dyrekcji Wojny, nastąpiło pewne skonsolidowanie oddziałów polskich. Dyrektor Wojny opracował projekt etatów wojska polskiego. Zostały one zatwierdzone przez Komisję Rządzącą. W 1809 roku Legie Księstwa Warszawskiego przemianowano na dywizje wojsk Księstwa Warszawskiego.
Struktura organizacyjna legii Legie Księstwa Warszawskiego składały się z 4 pułków piechoty, 2 pułków jazdy oraz batalionu artylerii i saperów - razem 13 120 żołnierzy. Legią Poznańską dowodził Jan Henryk Dąbrowski, Legią Kaliską - Józef Zajączek, a Legią Warszawską Józef Poniatowski.
Sztab legii
jeden generał dywizji - komendant legii jeden major legii w stopniu generała brygady lub pułkownika dwóch generałów brygady jeden szef sztabu dwóch oficerów inżynierów jeden komisarz wojenny jeden adiunkt jeden inspektor rewirów trzech podinspektorów przy radzie gospodarczej legii jeden płatnik Generałowie dywizji i brygady mieli adiutantów polowychMarian Krwawicz, Gabryjel Zych, Wypisy źródłowe ... s.65.
Przypisy
Bibliografia Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967, Wydanie I, Tom 2 Marian Krwawicz, Gabryjel Zych, Wypisy źródłowe do historii polskiej sztuki wojennej. Polska sztuka wojenna w latach 1796-1815. Zeszyt jedenasty. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1955.
Kategoria:Armia Księstwa Warszawskiego Kategoria:Legiony Polskie 1797–1807