mały|250px|Hiob i przyjaciele (Ilja Riepin, 1869, Muzeum Rosyjskie w Sankt Petersburgu) mały|250px|Hiob (ilustracja z Kroniki norymberskiej) mały|250px|Hiob z żoną, skrzydło Ołtarza Jabacha (Albrecht Dürer, ok. 1504) mały|250px|Hiob (Gaspare Traversi) thumb|Biblia Leopolity – Hiob Hiob, rzadziej Job () – postać biblijna, mieszkaniec ziemi Us (spotyka się także zapisy Uz i Uc), bohater starotestamentowej Księgi Hioba (Joba) powstałej ok. V wieku p.n.e.
Życie Hioba stało się przedmiotem zakładu między Bogiem a Szatanem (aczkolwiek nie jest to Szatan w dzisiejszym rozumieniu; jest on raczej wysłannikiem bożym, oskarżycielem). W wyniku tego zakładu Hiob został pozbawiony majątku i rodziny oraz dotknięty trądem, co miało wystawić jego wiarę na próbę. Mimo dotykających go nieszczęść i wątpliwości Hiob pozostał wierny Bogu, który nagrodził go za to przywróceniem zdrowia oraz nowym mieniem i potomstwem.
Według Biblii Hiob miał 10 dzieci – 7 synów i 3 córki.
Od jego imienia powstał w języku polskim związek frazeologiczny hiobowa wieść – zła, tragiczna wiadomość; również nazwa choroby – zespół Hioba – wzięła się od jego imienia.
Hiobowy problem dotkniętego nieszczęściem i zmagającego się z losem człowieka stał się motywem wielu utworów muzycznych, literackich i filozoficznych. Jego historia została opowiedziana również w apokryficznej Księdze Hioba z I wieku. W Kościele katolickim uważany za świętego, wspominano go 10 maja.
Hiob w islamie W Koranie Hiob występuje pod imieniem Ayūb () i jest jednym z proroków. W języku arabskim imię Hiob (Ayūb) jest symbolem cnoty cierpliwości (chociaż samego słowa tak się nie tłumaczy).
Fragmenty Koranu odnoszące się do Hioba: Hiob jako jeden z proroków: 4:163, 6:84 próba i cierpliwość Hioba: 21:83-84, 38:41-44
Motyw Hioba w sztuce i filozofii Renesans XVII tren Jana Kochanowskiego zawiera alegorię historii o Hiobie. Żywot św. JOBA w Żywotach Świętych Piotra Skargi Sonet II "Na one słowa Jopowe: Homo natus de muliere, brevi vivens tempore etc." Mikołaj Sęp-Szarzyński
Romantyzm nawiązanie do postaci Hioba można odnaleźć w poemacie Ojciec zadżumionych Juliusza Słowackiego. nawiązanie do postaci Hioba można odnaleźć w poemacie Więzień Czyllonu George’a Gordona Byrona.
Współczesność Krzesimir Dębski – opera Hiob, do libretta na podst. dramatu Hiob Karola Wojtyły, premiera internetowa 2021 Leszek Kołakowski – Job – czyli antynomie cnoty – rozdział książki Klucz niebieski albo opowieści biblijne zebrane ku pouczeniu i przestrodze, Warszawa 2005, oraz Leibniz i Hiob: metafizyka zła i doświadczenie zła (wykład) Zeszyty Literackie, 2012 Joel Coen, Ethan Coen – film Poważny człowiek (ang. A Serious Man, 2009) Kinga Polit – cykl obrazów Hiob - Pytanie o nadzieję (Kraków, 2009) Jerzy Prokopiuk – Bóg, Szatan, Hiob, 1999 René Girard – Dawna droga, którą kroczyli ludzie niegodziwi (1985), przeł. M. Goszczyńska, wyd. Spacja, Warszawa 1992 Jacek Kaczmarski – wiersz HiobJacek Kaczmarski, Hiob, [w:] Ale źródło wciąż bije, Warszawa 2002, s. 69, (nagranie na płycie Raj) z 1979 i Dzieci HiobaJacek Kaczmarski, Dzieci Hioba, [w:] Ale źródło wciąż bije, Warszawa 2002, s. 236, (nagranie na płycie Dzieci Hioba) z 1981 Bogdan Ostromęcki – wiersz Hiob ze zbioru Twój głos na każdej drodze (1977) lub Dom odnaleziony (1986) Anna Kamieńska – tomik wierszy Drugie szczęście Hioba z 1974 Wisława Szymborska – wiersz Streszczenie (z tomu Sól, 1962) Carl Gustav Jung – Odpowiedź Hiobowi (1952) Jerzy Zawieyski – Mąż doskonały - Dramat w dwóch częściach z epilogiem (pięć obrazów i dwa intermedia) – 1945; premiera 1 kwietnia 1945 r. w Teatrze Starym w Krakowie Karol Wojtyła – dramat Hiob z 1940 Joseph Roth – Hiob: powieść o człowieku prostym (niem. Hiob. Roman eines einfachen Mannes), Berlin 1930 Janko Polić Kamov – wiersz Job, 1907
Przypisy
Linki zewnętrzne
Gaspare Traversi – Hiob
Kategoria:Postacie Starego Testamentu Kategoria:Prorocy islamu w Koranie Kategoria:Osoby wspominane w luterańskim kalendarzu liturgicznym