Jacek Kolbuszewski (ur. 10 maja 1938 w Poznaniu, zm. 10 września 2022 we Wrocławiu) – polski historyk literatury polskiej i literatur zachodniosłowiańskich, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor zwyczajny w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego.
Syn Stanisława Kolbuszewskiego (1901–1965), filologa, profesora Uniwersytetu Wrocławskiego.
Ukończył studia w zakresie filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Dyplom magistra uzyskał w 1961 na podstawie rozprawy „Rozmowy zmarłych” Ignacego Krasickiego, napisanej pod kierunkiem prof. Władysława Floryana. Rozprawę doktorską Funkcja artystyczna motywu i obrazu Tatr w literaturze polskiej XIX wieku, napisaną pod kierunkiem prof. Stefana Kawyna (recenzent: prof. Stefania Skwarczyńska), obronił na Uniwersytecie Łódzkim w 1965. 26 listopada 2015 na łódzkim Uniwersytecie odbyło się uroczyste odnowienie doktoratu profesora Kolbuszewskiego, którego promotorem był prof. dr hab. Tomasz Bocheński.
W pracy naukowej interesował się tematyką górską (tatrzańską) i żałobną (tanatologiczną). Był znawcą i tłumaczem literatury łotewskiej. Wraz z bratem przełożył tragedię Rainisa Józef i jego bracia.
Był przewodniczącym Kolegium Redakcyjnego „Wierchów”, przez 10 lat (do roku 1990) był członkiem Komitetu Ochrony Przyrody PAN. Autor m.in. następujących prac: „Tatry w literaturze polskiej 1805–1939”, Krajobraz i kultura, Góry i górale w literaturze polskiej, Ochrona przyrody a kultura. Propagator dorobku Jana Gwalberta Pawlikowskiego, pioniera ekologii w Polsce.
Profesor Kolbuszewski był wielokrotnie nagradzany za swą działalność naukową. Otrzymał m.in. Nagrodę Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (sześciokrotnie), Nagrodę Miasta Wrocławia (1990), Nagrodę i medal im. Zygmunta Glogera (1997), Nagrodę Porozumienia Wydawców Książek Historycznych (1996), Literacką Nagrodę „Wierchów” (2012), Nagrodę Literacką Zakopanego (2017). thumb|240px|Grób prof. Jacka Kolbuszewskiego na Cmentarzu Osobowickim Został pochowany na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu.
Wybrane publikacje Zostawcie mnie samego teraz... (Warszawa 1971) Góry takie kamienne. Szkice o górach i ludziach (Warszawa 1972)dzikiezycie.pl Skarby Króla Gregoriusa. O poszukiwaczach skarbów w XVII i XVIII wieku (Katowice 1972) Modele estetyczne liryki słowackiej romantycznego przełomu (1975) Poézia pravdy a prawda poézie (Bratislava 1978) Krajobraz i kultura. Sudety w literaturze i kulturze polskiej (Wydawnictwo Śląsk, Katowice 1985) Wiersze z cmentarza. O współczesnej epigrafice wierszowanej (Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, Wrocław 1985)
Ochrona przyrody a kultura (Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1990) Od Pigalle po Kresy. Krajobrazy literatury popularnej (Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 1994) Cmentarze (Wrocław 1996) Literatura i przyroda (Katowice 2000) Kresy (Wrocław 2006) Poezja drugiej połowy XIX wieku (Wrocław 2008) Literatura i Tatry (wyd. Tatrzański Park Narodowy, Zakopane 2016) Góry. Przestrzenie i krajobrazy. Studia z historii literatury i kultury (wyd. Universitas, Kraków 2020)
Przypisy Grzęda Ewa: Odnowienie doktoratu Profesora Jacka Kolbuszewskiego, w: „Wierchy” R. 81 (2015), wyd. Centralny Ośrodek Turystyki Górskiej PTTK, Kraków 2017, ISSN 0137-6829, s. 255–256.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polscy historycy literatury Kategoria:Polscy tłumacze literatury łotewskiej Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Ludzie związani z Uniwersytetem Łódzkim Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 2022 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu