Grzegorz Baran (ur. 23 grudnia 1982 w Przemyślu) – polski piłkarz występujący na pozycji środkowego obrońcy lub defensywnego pomocnika oraz trener piłkarski. W trakcie kariery rozegrał ponad 200 spotkań w Ekstraklasie i był kapitanem Ruchu Chorzów, a z Ruchu, GKS-em Bełchatów i Sandecją Nowy Sącz wywalczył awanse do najwyższej klasy rozgrywkowej. W sumie w barwach klubów ligowych w Polsce rozegrał ponad 400 oficjalnych meczów i zdobył 8 bramek. Od 2024 roku jest grającym trenerem Włókniarza Rakszawa. Młodszy brat Arkadiusza Barana, również piłkarza i trenera.

Kariera klubowa JKS 1909 Jarosław, SMS Kraków i pierwsze lata w seniorach Baran jest wychowankiem JKS-u 1909 Jarosław, w którego barwach zadebiutował w seniorskiej piłce w sezonie 1999/2000. W 2000 roku przeniósł się do Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Krakowie (SMS Kraków), łącząc naukę z treningiem piłkarskim na poziomie centralnym.

W latach 2001–2003 był zawodnikiem Cracovii, występując głównie w zespołach rezerw i na zapleczu pierwszej drużyny. Następnie przeniósł się do Górnika Wieliczka, gdzie w latach 2003–2006 występował regularnie w III lidze (grupa małopolska). Klub w tym okresie należał do czołówki rozgrywek, zajmując miejsca w górnej części tabeli.

Ruch Chorzów W styczniu 2006 roku Baran trafił do Ruchu Chorzów, występującego wówczas w II lidze. Już w pierwszej rundzie stał się podstawowym zawodnikiem drużyny, grając zarówno jako defensywny pomocnik, jak i środkowy obrońca. W sezonie 2006/2007 wywalczył z Ruchem mistrzostwo II ligi i awans do Ekstraklasy – chorzowski klub zakończył rozgrywki na 1. miejscu z dorobkiem 69 punktów.

Swojego pierwszego gola w Ekstraklasie zdobył 2 marca 2008 roku w wygranym 3:2 derbowym meczu z Górnikiem Zabrze na Stadionie Śląskim – po dośrodkowaniu z rzutu rożnego uprzedził w polu karnym Marko Bajića i podwyższył wynik na 2:1. W barwach Ruchu awansował też do finału Pucharu Polski 2008/2009, w którym chorzowianie przegrali po rzutach karnych z Lechem Poznań – Baran był wówczas podstawowym zawodnikiem środka pola, grając m.in. w półfinałowym zwycięskim dwumeczu z Legią Warszawa.

Jesienią 2009 roku został kapitanem Ruchu, zastępując w tej roli Wojciecha Grzyba. Przed meczem Ruchu z Cracovią piłkarze obu drużyn wyprowadzili na boisko właśnie bracia Baranowie: Grzegorz jako nowy kapitan „Niebieskich” oraz Arkadiusz jako kapitan Cracovii. W sezonie 2009/2010 sięgnął z Ruchem po brązowy medal mistrzostw Polski, kończąc rozgrywki na 3. miejscu w tabeli.

W czerwcu 2010 roku klub podjął decyzję o nieprzedłużaniu kończącego się kontraktu z piłkarzem. Klub pokreślał, że był on jednym z filarów drużyny, która wywalczyła awans do Ekstraklasy i trzecią lokatę w lidze, a wcześniej odrzucił lukratywną ofertę z Legii Warszawa, dotrzymując danego właścicielowi Ruchu słowa, że pozostanie w klubie przynajmniej do zakończenia sezonu w II lidze.

GKS Bełchatów 25 czerwca 2010 roku Baran podpisał trzyletni kontrakt z GKS-em Bełchatów. Informowano wówczas, że po czterech latach gry w Ruchu, 27-letni pomocnik ma zastąpić w Bełchatowie Patryka Rachwała na pozycji defensywnego pomocnika, choć może występować także jako środkowy obrońca. W barwach PGE GKS-u zadebiutował w Ekstraklasie w lipcu 2010 roku i szybko stał się ważnym ogniwem drużyny.

W kolejnych sezonach rozgrywał regularnie po ponad 20 spotkań ligowych, grając zarówno jako stoper, jak i defensywny pomocnik. Przeciwko, chociażby Legii Warszawa czy Widzewowi Łódź wymieniano go wśród graczy odpowiadających za równowagę między obroną a środkiem pola.

W sezonie 2013/2014 zdobył z GKS-em Bełchatów mistrzostwo I ligi i awans do Ekstraklasy – bełchatowianie wygrali rozgrywki z dorobkiem 63 punktów, wyprzedzając Górnika Łęczna. Łącznie w barwach GKS-u rozegrał w lidze 138 meczów i zdobył 3 bramki.

Sandecja Nowy Sącz Latem 2015 roku Baran podpisał kontrakt z pierwszoligową Sandecją Nowy Sącz. Już w pierwszych sezonach stał się jednym z liderów zespołu, tworząc wraz z innymi doświadczonymi zawodnikami (m.in. Maciejem Małkowskim i Bartłomiejem Kasprzakiem) trzon drużyny.

W sezonie 2016/2017 sięgnął z Sandecją po mistrzostwo I ligi – klub z Nowego Sącza zajął 1. miejsce z dorobkiem 61 punktów i po raz pierwszy w historii awansował do Ekstraklasy. W Ekstraklasie 2017/2018 wystąpił w 26 spotkaniach Sandecji oraz dwukrotnie w Pucharze Polski.

Latem 2018 roku, po spadku Sandecji z Ekstraklasy, 35-letni pomocnik przedłużył kontrakt z klubem o kolejny rok. W wywiadach podkreślał, że o pozostaniu zadecydowały słowa trenera Tomasza Kafarskiego, który jasno zadeklarował, że na niego liczy, oraz dobre samopoczucie jego rodziny w Nowym Sączu. Do 2019 roku rozegrał w barwach Sandecji łącznie ponad 120 spotkań i zdobył 2 bramki.

26 sierpnia 2019 roku zdobył zwycięską bramkę w meczu I ligi z GKS-em Bełchatów (2:1), pokonując swojego byłego klubowego kolegę i zapewniając Sandecji komplet punktów. Po spotkaniu żartował, że „do trzech razy sztuka”, bo wcześniej w tym sezonie miał już dwie dogodne sytuacje, które nie zakończyły się golem, a jako klucz do zwycięstwa wskazywał cierpliwość i konsekwencję w realizacji założeń taktycznych.

Poprad Muszyna W 2020 roku Baran został zawodnikiem czwartoligowego Popradu Muszyna, z którym występował w IV lidze małopolskiej. 16 listopada 2020 roku zdobył bramkę w finale Pucharu Polski na szczeblu Podokręgu MZPN Nowy Sącz z Kolejarzem Stróże (2:1). Jego trafienie na 1:1, po dośrodkowaniu Tomasza Wąchały, otworzyło drogę Popradowi do zwycięstwa i awansu do wojewódzkiej fazy rozgrywek. W barwach Popradu występował do 2022 roku, zdobywając w lidze kilkanaście bramek z pozycji defensywnego zawodnika.

Powrót do JKS Jarosław i Włókniarz Rakszawa W styczniu 2022 roku Baran wrócił do JKS-u 1909 Jarosław, występującego w IV lidze podkarpackiej. Określano go jako jedno z najpoważniejszych wzmocnień jarosławian przed rundą wiosenną – doświadczony obrońca miał znacząco podnieść poziom drużyny. W rundzie wiosennej 2021/2022 rozegrał w barwach JKS-u 16 meczów ligowych, łącząc grę z funkcją asystenta trenera.

Od lipca 2024 roku jest zawodnikiem Włókniarza Rakszawa, występującego w rozgrywkach szczebla regionalnego. Pełni w nim rolę grającego trenera, łącząc funkcje szkoleniowe z występami na pozycji defensywnego pomocnika.

Kariera trenerska W styczniu 2022 roku Baran dołączył do sztabu trenerskiego JKS-u Jarosław jako asystent trenera pierwszej drużyny, jednocześnie wracając na boisko w barwach macierzystego klubu. 5 lipca 2022 roku został mianowany pierwszym trenerem JKS-u, o czym poinformował oficjalny serwis klubu. W sezonie 2022/2023 prowadził drużynę w IV lidze, łącząc funkcję szkoleniowca z rolą zawodnika. W inauguracyjnym meczu ligowym sezonu 2022/2023 – derbach z Polonią Przemyśl (2:0) – jego zespół odniósł zwycięstwo przed własną publicznością, co lokalna prasa określiła mianem „piłkarskiego święta w Jarosławiu”.

Po zakończeniu sezonu 2023/2024 zakończył pracę w JKS-ie i 11 lipca 2024 roku objął funkcję trenera Włókniarza Rakszawa, zachowując równocześnie status zawodnika klubu.

Styl gry Baran występował głównie jako defensywny pomocnik lub środkowy obrońca. W barwach Ruchu Chorzów i GKS-u Bełchatów był ceniony za czytanie gry, skuteczną grę w powietrzu oraz umiejętność zabezpieczania linii obrony; w wielu meczach pełnił funkcję „ścianki” przed defensywą, odpowiedzialnej za odbiór piłki i przerywanie kontrataków rywali. Dziennikarze opisywali go jako zawodnika twardo grającego, nieustępliwego i skłonnego do fizycznej walki, co znajdowało odzwierciedlenie w liczbie kartek otrzymywanych w kolejnych sezonach Ekstraklasy – w trakcie kariery ligowej zebrał ponad 50 żółtych i kilka czerwonych kartek.

W okresie gry w Sandecji był jednym z najstarszych i najbardziej doświadczonych piłkarzy zespołu; sam podkreślał, że jego rolą, oprócz zadań czysto boiskowych, jest wspieranie młodszych kolegów i przekazywanie im doświadczenia z występów w Ekstraklasie.

Życie prywatne Jest młodszym bratem Arkadiusza Barana, byłego piłkarza m.in. Cracovii i Termaliki Bruk-Bet Nieciecza oraz trenera zespołów z Podkarpacia. Obaj bracia grali przeciwko sobie w Ekstraklasie – m.in. we wrześniu 2009 roku w meczu Ruchu Chorzów z Cracovią, gdy wyprowadzali swoje drużyny na boisko jako kapitanowie.

Osiągnięcia Klubowe Ruch Chorzów mistrzostwo II ligi: 2006/2007 GKS Bełchatów mistrzostwo I ligi: 2013/2014 Sandecja Nowy Sącz mistrzostwo I ligi: 2016/2017 Poprad Muszyna Puchar Polski na szczeblu Podokręgu MZPN Nowy Sącz: 2020/2021

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Polscy piłkarze Kategoria:Piłkarze JKS Jarosław Kategoria:Piłkarze Cracovii Kategoria:Piłkarze Górnika Wieliczka Kategoria:Piłkarze Ruchu Chorzów Kategoria:Piłkarze GKS Bełchatów Kategoria:Piłkarze Sandecji Nowy Sącz Kategoria:Urodzeni w 1982 Kategoria:Ludzie urodzeni w Przemyślu