Grzebacz wschodnioamerykański (Scalopus aquaticus) – gatunek owadożernego ssaka z rodziny kretowatych. Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Scalopus.
Systematyka Takson po raz pierwszy opisany przez K. Linneusza w 1758 roku w jego dziele Systema Naturae pod nazwą [Sorex] aquaticus. Jako miejsce typowe autor wskazał wschodnie Stany Zjednoczone, uściślone przez H. H. T. Jacksona w 1915 roku do Filadelfii w Pensylwanii. Jedyny żyjący współcześnie przedstawiciel rodzaju grzebacz (Scalopus) utworzonego przez É. Geoffroy Saint-Hilaire'a w 1803 roku.
Podgatunki Wyróżniono kilkanaście podgatunków S. aquaticus.
Charakterystyka Jest średniej wielkości kretem. Występuje na zalesionych i otwartych terenach Meksyku, wschodnich Stanów Zjednoczonych i południowo-zachodniej części Ontario w Kanadzie.
Kret ten ma szaro-brązowe futro ze srebrnymi akcentami. Ma długość około 16 centymetrów z 3-centymetrowym ogonem. Waży około 75 gramów. Dożywa na wolności od 4 do 5 lat. Kariotyp wynosi 2n = 34, FN = 64.
Przypisy Nazwa polska za:
Kategoria:Kretowate Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza