Emilien Tardif MSC (ur. 6 czerwca 1928 w Saint-Zacharie, zm. 8 czerwca 1999 w Cordobie) – kanadyjski misjonarz, charyzmatyczny zakonnik, sługa Boży Kościoła katolickiego.
Urodzony Saint-Zacharie w prowincji Quebec w Kanadzie był dziewiątym z czternaściorga dzieci. Należał do zgromadzenia Misjonarzy Najświętszego Serca Jezusowego (śluby wieczyste złożył 8 września 1952). Po cudownym uzdrowieniu z gruźlicy (czerwiec 1973) na skutek modlitwy 5 osób z grupy charyzmatycznej, zaczął interesować się Ruchem Odnowy Charyzmatycznej. Od chwili uzdrowienia aż do śmierci poświęcił swoje życie ewangelizacji. Jego nauczaniu towarzyszyło wiele cudownych uzdrowień oraz nawróceń. W czasie swojej posługi odwiedził 71 krajów na wszystkich kontynentach. Zmarł w Argentynie na atak serca.
Dzieła Dom Zwiastowania w Santo Domingo Szkoła ewangelizacji im. Jana Pawła II Wspólnota Sług Jezusa Żyjącego, założona w 1982
Polskie publikacje Jezus żyje, Szczecin 1990, Jezus jest Mesjaszem, Łódź 1991, Charyzmat uzdrawiania, Kraków 1995,
Przypisy
Kategoria:Chrześcijaństwo charyzmatyczne Kategoria:Kanadyjscy duchowni katoliccy Kategoria:Ludzie związani z Ruchem Odnowy w Duchu Świętym Kategoria:Meksykańscy misjonarze katoliccy Kategoria:Misjonarze Najświętszego Serca Jezusowego (biografie) Kategoria:Kanadyjscy słudzy Boży Kościoła katolickiego Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 1999 Kategoria:Kanadyjscy misjonarze chrześcijańscy