Emil Theodor Kocher (ur. 25 sierpnia 1841 w Bernie, zm. 27 lipca 1917 tamże) – szwajcarski chirurg, laureat Nagrody Nobla w 1909 roku.
Życiorys W 1865 ukończył medycynę w Bernie, następnie studiował chirurgię w Zurychu, Berlinie, Londynie u Josepha Listera oraz w Wiedniu u Theodora Billrotha. W latach 1872–1911 był profesorem uniwersytetu w Bernie oraz kierownikiem uniwersyteckiej kliniki chirurgicznej, na którym to stanowisku pozostawał aż do śmierci.
Opracował wiele nowych metod operacyjnych – żołądka, pęcherzyka żółciowego, jelita grubego i tarczycy, a także wprowadził nowe narzędzia chirurgiczne własnej konstrukcji (kleszczyki chirurgiczne, zgłębnik). Autor podręcznika chirurgii operacyjnej Chirurgische Operationslehre (1892).
W 1909 otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny za badania dotyczące fizjologii, patologii i chirurgii tarczycy.
Przypisy
Bibliografia Beata Tarnowska (red.), Nagrody Nobla. Leksykon PWN, Warszawa 2001 The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1909 Theodor Kocher
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Bernie Kategoria:Ludzie urodzeni w Bernie Kategoria:Nobliści – fizjologia i medycyna Kategoria:Szwajcarscy chirurdzy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Bernie Kategoria:Urodzeni w 1841 Kategoria:Zmarli w 1917