Emil Redlich (ur. 18 stycznia 1866 w Brnie, zm. 7 czerwca 1930 w Wiedniu) – austriacki lekarz neurolog i neuroanatom.
Życiorys Pochodził z ubogiej żydowskiej rodziny; jego bratem był geolog Karl August Redlich (1869-1942)Deutsche biographische Enzyklopädie (DBE), Band 8. Walter de Gruyter, 2007 s. 232. Studiował medycynę na Uniwersytecie Wiedeńskim w latach 1883-1888, tytuł doktora medycyny otrzymał w 1889. Następnie pracował w Instytucie Neurologicznym w Wiedniu pod kierunkiem Heinricha Obersteinera. W 1894 roku został Privatdozentem i otrzymał stypendium Oppolzera. Od 1895 pracował jako asystent w klinice neurologicznej Juliusa Wagnera-Jauregga. Od 1898 kierował zakładem dla chorych nerwowo i psychicznie Inzersdorf. W 1900 został profesorem tytularnym, a od 1901 profesor nadzwyczajny psychiatrii i neurologii na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1914 roku mianowany dyrektorem zakładu dla chorych nerwowo Maria-Theresia-Schlössel. Od 1922 profesor zwyczajnyRedlich, Emil W: ÖBL 1815-1950, Bd. 9 (Lfg. 41, 1984), S. 9. Jego uczniami byli Hans Zweig, Paul Loewy i Erwin Wexberg.
Żonaty z Amalie Zuckerkandl (1868–1941)Redlich, Emil W: Neue Deutsche Biographie (NDB) Bd. 21: Pütter - Rohlfs. Berlin, 2003 ss. 247-248. Zmarł w 1930 roku, wspomnienia pośmiertne poświęcili mu Wagner-Jauregg, Pilcz Stransky i Economo.
Dorobek naukowy Był autorem około 140 prac naukowych. Jako jeden z pierwszych (w latach 80. XIX wieku) sugerował związek paraliżu postępowego i kiły. Zajmował się zagadnieniami padaczki, stwardnienia rozsianego, zapaleń mózgu, zwyrodnienia tylnosznurowego, narkolepsji, nerwic, histerii. W 1898 roku opisał blaszki amyloidowe (które określał jako ogniska prosówkowe, niem. Miliare Herdchen). Nazwisko Redlicha jest upamiętnione w nazwie epidemicznego rozsianego zapalenia mózgu i rdzenia (encephalomyelitis epidemica disseminata), nazywanego niekiedy zespołem Redlicha lub chorobą Flataua-Redlicha. Strefa przejścia między tkanką glejową a osłonką Schwanna nerwu nazywana jest strefą Obersteinera-Redlicha.
Wybrane prace Zur pathologischen Anatomie der Syringomyelie und Hydromyelie. Zeitschrift für Heilkunde 12, ss. 553-574, 1891 Ueber eine eigenthümliche, durch Gefässdegenerationen hervorgerufene Erkrankung der Rückenmarkshinterstränge. Zeitschrift für Heilkunde 12, ss. 247-268, 1891 Die hinteren Wurzeln des Rückenmarkes und die pathologische Anatomie der Tabes dorsalis. Arb. a. d. Inst. f. Anat. u. Physiol. d. Centralnervensyst. an d. Wien. Univ., ss. 1-52, 1892 Zur Kenntniss der Rückenmarksveränderungen nach Amputationen. Centralbl. f. Nervenh. u. Psychiat. 4, ss. 1-5, 1893 Ueber einen Fall von infantiler, erworbener Kleinhirnatrophie. Aerztl. Centr.-Anz. 6, s. 559, 1894 Ueber die sogenannte subcorticale Alexie. Jahrbücher für Psychiatrie 13, ss. 243-302, 1894/95 Zur Casuistik der Kleinhirnerkrankungen. Wien. med. Wchnschr. 45, ss. 817-821, 1895 Die Pathologie der tabischen Hinterstrangserkrankungen. Jena, 1897. Die spastische Spinalparalyse und die hereditäre spastische Spinalparalyse. Über multiple Sklerose. Neuere Untersuchungsbehelfe in der Diagnostik der Hirnkrankheiten. Deutsche Klinik, 6, 1, 1906 Redlich, Obersteiner. Die Krankheiten des Rückenmarks. W: Ebstein, Schwalbe (Hrsg.) Handbuch der praktischen Medizin, in Verbindung mit Zahlreichen Gelehrten. Stuttgart, 1906. Die Psychosen bei Gehirnerkrankungen. W: Handbuch der Psychiatrie. Leipzig-Wien, 1912. Hirntumor. W: Handbuch der Neurologie, Band III. Berlin, 1912. Zur Narkolepsiefrage. 1915 Epilepsie. W: Handbuch der Neurologie, Suppl. Band. Berlin, 1920.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Austriaccy lekarze Kategoria:Austriaccy neurolodzy Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami medycznymi Kategoria:Austriaccy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Brnie Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1930