thumb|220px|Juliusz Kossak, Rotmistrz chorągwi pancernej. Chorągiew pancerna Bielickiego – chorągiew pancerna II połowy XVII wieku.
Historia Rotmistrzem chorągwi był Bielicki (nieznany z imienia).
Zgodnie z umową podpisaną 1 lutego 1683 chorągiew wchodziła w skład korpusu posiłkowego Hieronima LubomirskiegoW powierzeniu korpusu Lubomirskiemu nie przeszkadzał cesarzowi fakt, iż 5 lat wcześniej ten sam Lubomirski organizował pomoc dla walczących z cesarzem powstańców węgierskich. na żołdzie cesarza Austrii Leopolda I HabsburgaW skład korpusu wchodziły 4 chorągwie pancerne: Grocholskiego, Mroczka, Bielickiego i Kreuza..
Chętnych do zaciągu nie brakowało, ponieważ werbownicy Lubomirskiego oferowali korzystne warunki, zarówno żołd wyższy niż w Rzeczypospolitej, jak i zaliczki.
Żołnierze chorągwi wzięli udział w wojnie polsko-tureckiej 1683–1699.
Oba regimenty rajtarskie, a także chorągwie pancerne zostały zwinięte i wróciły razem z samym Lubomirskim do kraju jesienią 1685.
Uwagi
Bibliografia Konstanty Górski, Historia jazdy polskiej, Kraków 1894.
Kategoria:Chorągwie jazdy I Rzeczypospolitej