thumb|Samica z jajami Crystal Red (często oznaczana skrótem CRS – ang. Crystal Red Shrimp) – słodkowodna krewetka karłowata, popularna i ceniona w akwarystyce odmiana barwna krewetek z grupy tzw. krewetek pszczelich (ang. Bee Shrimp). Przez lata klasyfikowana była jako podgatunek Caridina cf. cantonensis, jednak po rewizji taksonomicznej z 2014 roku gatunek, od którego pochodzi odmiana, został wyodrębniony jako Caridina logemanni. Dzikie formy tego gatunku pochodzą z rzek górskich na południu Chin (m.in. w rejonie Hongkongu), natomiast sama odmiana barwna została wyselekcjonowana w Japonii.

Systematyka i pochodzenie Odmiana Crystal Red została zapoczątkowana przez japońskiego hodowcę Hisayasu Suzukiego. W 1991 roku zauważył on trzy zmutowane, czerwono ubarwione osobniki wśród tysięcy hodowanych przez siebie standardowych (czarno-białych) krewetek pszczelich. Poddał je dalszemu rozrodowi i rygorystycznej selekcji, a w 1996 roku z sukcesem zarejestrował nazwę „Crystal Red” jako znak towarowy.

Wygląd i anatomia Cechą charakterystyczną krewetek z tej linii jest naprzemienne, czerwono-białe pasiaste ubarwienie. Krewetki poddawane szczególnej selekcji, o wybitnie dominującym, gęstym białym ubarwieniu z drobnymi akcentami czerwieni, noszą często w handlu nazwę „Red Bee”.

W akwarystyce krewetki te klasyfikuje się według specjalnej wielostopniowej skali (tzw. gradacji) opartej na udziale, układzie i intensywności koloru białego. Wyróżnia się m.in. klasy (od najniższej do najwyższej): C, B, A, S, SS (często oznaczaną jako S+) oraz SSS. Klasa C charakteryzuje się niemal całkowicie czerwonym ciałem z cienkimi, czasem prześwitującymi białymi paskami, podczas gdy osobniki najwyższej klasy SSS są w większości śnieżnobiałe z zaledwie drobnymi, czerwonymi plamkami na karapaksie.

Średnia długość życia tych skorupiaków wynosi 1,5 do 2 lat. Występuje u nich wyraźny dymorfizm płciowy: samice są większe (dorastają do ok. 3,5 cm), bardziej krępe w partii odwłoka i posiadają tzw. siodełko (miejsce na karku, w którym rozwijają się jajniki). Samce osiągają zazwyczaj do 2,5 cm długości, a budowa ich ciała jest smuklejsza.

Skorupiaki te rosną dzięki cyklicznemu procesowi zrzucania pancerza (linieniu). Przed wylinką zwierzęta stają się osowiałe, przestają pobierać pokarm i ukrywają się. Bezpośrednio po zrzuceniu starego oskórka nowy pancerz jest bardzo miękki, dlatego krewetki przebywają w kryjówkach przez 2–3 dni w oczekiwaniu na jego stwardnienie. Zrzucone wylinki są przez nie zjadane, co stanowi ich naturalne źródło wapnia i składników mineralnych.

Hodowla akwarystyczna Krewetki z linii Crystal Red uznawane są za jedne z trudniejszych w hodowli, co wynika z faktu, że wszystkie dzisiejsze osobniki na świecie są potomkami zaledwie garstki pierwszych zmutowanych krewetek. Ten drastyczny chów wsobny (inbred) spowodował silne zawężenie ich puli genetycznej i sprawił, że są one wyjątkowo wrażliwe na jakość środowiska. Odmiany najwyższych klas (SS i SSS) ze względu na najdłuższy proces selekcji uchodzą za najdelikatniejsze.

Wymagania środowiskowe Krewetki te utrzymuje się zazwyczaj w dedykowanych zbiornikach gatunkowych o pojemności od 25 litrów (przy czym zbiorniki powyżej 60 litrów dają lepszą gwarancję stabilności parametrów wody). Zalecana temperatura wody to 22–25 °C. Podniesienie temperatury powyżej 28 °C bez zapewnienia bardzo silnego natleniania bywa dla nich zabójcze ze względu na wrażliwość na przyduchę. Woda powinna być miękka (twardość GH 4–6) i lekko kwaśna (pH w przedziale 5,8–7,2). Niższy, kwasowy odczyn zmniejsza toksyczność związków azotowych i zapobiega mikroskopijnym uszkodzeniom pancerzy. Krewetki są skrajnie wrażliwe na amoniak, azotyny oraz metale ciężkie (w tym miedź). Z tego powodu najczęściej stosuje się wodę z filtra odwróconej osmozy (RO), remineralizowaną za pomocą specjalnych soli dla krewetek z rodzaju Caridina.

Aranżacja akwarium Niezbędna jest bardzo wydajna, biologiczna filtracja zbiornika. Zaleca się stosowanie drobnego podłoża lub tzw. podłoży aktywnych (ang. active soil), które trwale obniżają i buforują pH oraz twardość węglanową. Krewetkarium musi zapewniać dużo kryjówek (rurki ceramiczne, łupiny kokosa, liście). Elementem niemal obowiązkowym w hodowli są mchy wodne i drobne wątrobowce (np. wgłębka wodna), które stanowią rewelacyjne schronienie dla dorastających młodych oraz są naturalnym siedliskiem zjadanych przez nie mikroorganizmów. Dodatek zasuszonych liści dębu, buku, szyszek olchy lub liści ketapangu uwalnia do wody związki humusowe i garbniki, które w sposób naturalny ją odkażają. Ze względu na wrażliwość krewetek na wahania pH, nie zaleca się intensywnego dozowania dwutlenku węgla.

Pokarm Gatunek ten jest w dużej mierze detrytusożerny. Głównym źródłem pożywienia w dojrzałym zbiorniku jest biofilm i glony. W warunkach akwariowych dietę uzupełnia się specjalistycznymi granulatami dla krewetek, pokarmem z dodatkiem spiruliny, czy sparzonymi liśćmi roślin i warzywami (szpinak, brokuł, pokrzywa). Porcje jedzenia muszą być rygorystycznie kontrolowane, gdyż rozkładający się pokarm zanieczyszcza wodę i stwarza śmiertelne zagrożenie dla skorupiaków.

Rozmnażanie Gatunek ten przechodzi tzw. rozwój prosty (bezpośredni), u krewetek tych nie występuje planktonowe stadium larwalne. Dojrzałość płciową osiągają w 3–4 miesiącu życia. Do kopulacji dochodzi z reguły bezpośrednio po zrzuceniu wylinki przez samicę. Samica składa i mocuje pod swoim odwłokiem od kilkunastu do około 30–50 jaj i opiekuje się nimi przez cały okres inkubacji, który trwa (w zależności od temperatury wody) od 3 do 4 tygodni. Wyklute krewetki są miniaturami postaci dorosłych – mają około 1,5 do 2 mm długości i są już w pełni ubarwione. Z uwagi na ich rozmiar i wrażliwość, w akwariach hodowlanych wloty do filtrów zabezpiecza się drobną gąbką, aby młode nie zostały zassane.

Galeria

Przypisy

Kategoria:Zwierzęta akwariowe Kategoria:Atyidae