Mechtylda z Hackeborn (ur. 1241 lub 1242, zm. 19 listopada 1299 w Helfta) – niemiecka mistyczka okresu średniowiecza, propagatorka kultu Serca Jezusa, święta Kościoła katolickiego, ewangelickiego i anglikańskiego.
Życiorys Mechtylda urodziła się na zamku Helfta (w pobliżu Halberstadt) w szlacheckiej rodzinie, jako trzecia córka barona HackebornaMechtylda z Hackeborn - Audiencja Generalna Benedykta XVI 29 września 2010 na stronie Radio Maryja (Mechtylda z Hackeborn, spokrewnionego z cesarskim rodem Hohenstaufów. Kiedy miała 7 lat, wraz z matką odwiedziła w klasztorze Rodersdorf (obecnie dzielnica miasta Wegeleben) swoją starszą siostrę Gertrudę (myloną z Gertrudą z Helfty) - Bibliografia św. Mechtyldy w książce Życie i myśl religijna św. Mechtyldy von Hackeborn. Zafascynowana nowym miejscem uprosiła matkę oraz ksieni i pozostała w klasztorze. W latach 1251–1292 Gertruda z Hackeborn była ksienią wspólnoty, ale w 1258 przeniosła klasztor do Helfty pod Eisleben. Oficjalnie był to klasztor benedyktynek, ale był kojarzony z cysterkami z powodu stosowanej reguły, jednak cysterskiej jurysdykcji nie podlegałGertruda Wielka z Helfty na DEON.pl (SJ i Wydawnictwo WAM). W tym czasie Mechtylda prowadziła szkołę klasztorną i została mianowana „kantorką” (domina cantrix). Jej piękny głos i zapał w śpiewie sprawiły, że zasłużyła na miano „słowika Chrystusa”. Ostatnie namaszczenie św. Mechtylda otrzymała 18 października 1299 roku i zmarła „ofiarując swe serce Zbawicielowi zanurzając się w Nim”.
Kult Chociaż nigdy nie była kanonizowana, Mechtylda odbiera cześć jako święta w różnych klasztorach zachowujących regułę św. Benedykta.
Zgodnie z Martyrologium Rzymskim w Kościele katolickim i w zakonach trapistów, cystersów oraz benedyktynów wspominana jest 19 listopada.
Pisma Własnoręczne pisma Mechtyldy to tylko kilka listów do pewnej matrony. Od 1291 okazjonalne wypowiedzi o jej doświadczeniach duchowych były zbierane przez dwie współsiostry na polecenie ksieni Zofii z Querfurtu (1292-1303), a zredagowane przez Gertrudę Wielką. Pismo, które odnosi się szczególnie do jej doświadczeń mistycznych, „Liber specialis gratiae”, zawiera w pięciu księgach opis wizji oraz łask uzyskanych podczas kontemplacji. Dzieło zostało przetłumaczone i wydane w 1645 we Lwowie przez Jakuba Gawatha. W części I i VI, zredagowanych inną ręką, zostały opowiedziane cnoty Mechtyldy i Gertrudy.
Zobacz też kult świętych Modlitwa za wstawiennictwem świętego święci i błogosławieni Kościoła katolickiego Matylda (imię)
Przypisy
Bibliografia J. Misiurek, Wielkie Mistyczki Kościoła, Lublin 1999. Bibliotheca Sanctorum, Università Lateranense, t. IX, Roma 1967, kol. 97. P. Dinzelbacher (red.), Leksykon Mistyki. Żywoty-pisma-przeżycia, przeł. B. Widła, Warszawa 2002, s. 182. M. Kowalczyk, Życie i myśl religijna św. Mechtyldy von Hackeborn, wyd. Flos Carmeli, Poznań 2011.
Linki zewnętrzne Mechthild von Hackeborn - Ökumenisches Heiligenlexikon Cztery mistyczki, dwa imiona i jeden klasztor na stronie dr Marty Kowalczyk (UWM) [opublikowano: 2011-05-09] Mechtylda z Hackeborn – dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Niemieckie benedyktynki Kategoria:Mistycy chrześcijańscy Kategoria:Stygmatycy Kategoria:Propagatorzy kultu Serca Jezusa Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w 1299 Kategoria:Niemieccy święci katoliccy