Magnus Gustaf Blix (ur. 25 grudnia 1849 w Säbrå, Västernorrland, zm. 14 lutego 1904 w Lund) – szwedzki fizjolog, profesor na Uniwersytetach w Uppsali i w Lund, członek Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk.
Blix w latach 80. XIX wieku prowadził badania nad czuciem somatycznym. Odkrył, że elektryczna stymulacja określonych punktów na powierzchni skóry daje wrażenie ciepła lub zimna. Swoje wyniki opublikował w latach 1881–1882. W tym samym czasie, niezależnie od Blixa, do podobnych wniosków doszli niemiecki neurolog Alfred Goldscheider i amerykański lekarz Henry Herbert Donaldson z Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa. Blix ponadto prowadził wieloletnie badania nad fizjologią mięśni.
Jego wnukiem jest Hans Blix.
Wybrane prace Experimentela bidrag till lösning af frågan om hudnervernas specifika energi. Upsala läkareförenings förhandlingar 18, s. 87–102 (1882) Experimentela bidrag till lösning af frågan om hudnervernas specifika energi. Upsala läkareförenings förhandlingar 18, s. 427–440 (1883) Experimentelle Beiträge zur Lösung der Frage über die specifische Energie der Hautnerven. Z. Biol. 20, s. 141–156 (1884) Experimentelle Beiträge zur Lösung der Frage ber die specifische Energie der Hautnerven. Z. Biol. 21, s. 145–160 (1885)
Bibliografia
Linki zewnętrzne Blix, Magnus Gustaf w Nordisk familjebok Norrsell U. History of Neuroscience: Magnus Gustaf Blix (1849-1904). IBRO History of Neuroscience (2002)
Kategoria:Szwedzcy fizjolodzy Kategoria:Neurofizjolodzy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Lund Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Uppsali Kategoria:Urodzeni w 1849 Kategoria:Zmarli w 1904