Zdzisław de Pourbaix (ur. 29 stycznia 1918 we Włodzimiercu, zm. 13 października 1943 w Warszawie) – kapral podchorąży rezerwy artylerii Wojska Polskiego i Armii Krajowej, odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych.
Życiorys Urodził się jako piąte dziecko Kamila de Pourbaix i Marii z Miączyńskich de Pourbaix. Wychowywał się pod pilnym okiem matki Marii, ukończył szkołę powszechną w Antonówce, następnie uczęszczał do XI Gimnazjum we Lwowie, zdając maturę w 1936 roku, tam też uczęszczali jego bracia Kamil Kazimierz, Kazimierz, Franciszek, Antoni.
Ukończył Kurs XI podchorążych w 1936–1937 roku w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii im. Marcina Kątskiego we Włodzimierzu Wołyńskim w stopniu plutonowy podchorąży. podchorąży
Brał udział w kampanii wrześniowej, dowodząc w bitwie pod Mokrą II plutonem 3 baterii 2 Dywizjon Artylerii Konnej im. Józefa Sowińskiego. I plutonem dowodził jego brat Kamil Kazimierz, który zginął 1 września 1939).
Następnie brał udział w bitwie pod Wolą Cyrusową oraz w bitwie pod Mińskiem Mazowieckim. 16 września 1939 roku został przydzielony wraz ze swoim plutonem do oddziału kawalerii mjr. J. Juniewicza, który składał się z kilkunastu plutonów kawalerii różnych jednostek. Zadaniem tego oddziału było patrolowanie brzegu Wisły pomiędzy Młocinami a Modlinem. Następnie wraz ze swoim plutonem brał udział w obronie Palmir. 22 września podczas przebijania się do Warszawy w bitwie pod Łomiankami został wzięty do niewoli niemieckiej (ranny), z której w uciekł.
Następnie czynnie działał w ramach ZWZ oraz AK, wspólnie z braćmi, dzięki przedwojennemu wyszkoleniu wojskowemu, szkolił przyszłych podchorążych w Warszawie. Podczas jednej z łapanek w październiku 1943 roku na ulicy Pięknej został pojmany i rozstrzelany. Według relacji rodziny, wychodził ze swojego mieszkania przy ulicy Mokotowskiej na zaręczyny swojego brata por. Kazimierza, na tę okazję założył „oficerki” – to z pewnością spowodowało natychmiastowe rozstrzelanie. Na Powązkach znajduje się jego symboliczny grób.
Był drugim synem Kamila i Marii de Pourbaix, który oddał swe życie za Ojczyznę. Jego rodzeństwo, Kamil Kazimierz, Kazimierz, Franciszek, Ryszard Bolesław, Antoni, Zofia, a nawet najmłodszy Marian (ur. 1927), brali czynny udział w polskim podziemiu.
Rodzeństwo Anna Maria Zakrzewska – żona Jana Zakrzewskiego (zginął w Katyniu) Kamil Kazimierz Józef de Pourbaix – ps. Luks oficer WP, zginął w bitwie pod Mokrą, VM V kl. oraz KW Kazimierz de Pourbaix – ps. Zahoryński uczestnik kampanii wrześniowej, powstaniec warszawski Franciszek de Pourbaix – ps. Piwnicki, Hulczyński uczestnik kampanii wrześniowej, powstaniec warszawski, Antoni de Pourbaix – uczestnik kampanii wrześniowej, Zofia de Pourbaix – ps. Zula łączniczka AK, prowadziła punkt przerzutowy w Szczawnicy VM V kl. oraz KW. Ryszard de Pourbaix – ps. Piątaty, uczestnik powstania warszawskiego, Stanisław de Pourbaix, Marian de Pourbaix – elew szkoły podchorążych,
Zobacz też Wołyńska Szkoła Podchorążych Rezerwy Artylerii
Linki zewnętrzne Drzewo genealogiczne Potomkowie Sejmu Wielkiego Drzewo genologiczne ród de Pourbaix
Symboliczny grób, zdjęcie Zdzisława de Pourbaix
Kategoria:Absolwenci Wołyńskiej Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Ofiary egzekucji ulicznych w Warszawie 1943–1944 Kategoria:Oficerowie 2 Dywizjonu Artylerii Konnej Kategoria:Podoficerowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Mokrą (1939) Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1943