Henryk Stanisław Charucki (ur. 2 grudnia 1955 w Ostrowi Mazowieckiej) – polski kolarz szosowy, zawodnik Floty Gdynia i Dolmelu Wrocław, zwycięzca Tour de Pologne (1979) i górski mistrz Polski (1979), przez dziesięć lat startujący w klubach francuskich. Po zakończeniu kariery przedsiębiorca z branży rowerowej.
Kariera sportowa
Początki Wychował się we wsi Paproć Duża na Podlasiu, jako jedno z ośmiorga dzieci. Treningi kolarskie rozpoczął w 1970 w klubie LZS Zambrów. W 1974 przeniósł się do Wrocławia i został zawodnikiem Dolmelu Wrocław, podejmując równocześnie pracę w tamtejszych zakładach maszyn elektrycznych. Trenował pod okiem Mieczysława Żelaznowskiego, a w zespole ścigali się wówczas m.in. Ryszard Szurkowski, Jan Brzeźny i Jan Faltyn.
Służba wojskowa i Flota Gdynia Okres służby wojskowej, rozpoczętej w połowie lat 70., odbył w wojskowym klubie sportowym Flota Gdynia, co pozwoliło mu kontynuować treningi. W 1977 wywalczył w barwach Floty wicemistrzostwo Polski w wyścigu drużynowym na 100 km. Po zakończeniu służby powrócił do Dolmelu.
Sezon 1978 W 1978 zdobył brązowy medal mistrzostw Polski w wyścigu drużynowym na 100 km w drużynie Dolmelu Wrocław.
W tym samym roku wygrał meksykański wyścig Tour de Mexico, rozgrywany także pod nazwą Wyścigu Dwóch Kalifornii, wygrywając ostatni etap po samotnej ucieczce.
Dwa miesiące później prowadził w klasyfikacji generalnej Tour de Pologne, lecz nie ukończył wyścigu wskutek kraksy na zjeździe z Krowiarek, po której przeszedł operację. Mimo tego wystartował w sierpniowych mistrzostwach świata w wyścigu ze startu wspólnego, zajmując 47. miejsce i pracując na rzecz kolegów z reprezentacji – srebrny medal zdobył wówczas Krzysztof Sujka.
Zwycięstwo w Tour de Pologne 1979 W 1979 osiągnął swoje największe sukcesy. Nie otrzymawszy powołania do reprezentacji, wystartował w 36. Tour de Pologne w drużynie Metalowca, złożonej w większości z kolarzy Dolmelu Wrocław i prowadzonej przez trenera Wojciecha Walkiewicza. Prowadzenie w klasyfikacji generalnej objął po ucieczce podjętej wspólnie z Romanem Cieślakiem i utrzymał je do końca wyścigu, rozegranego w dniach 6–15 lipca na dystansie 1335 km. W tym samym sezonie zdobył mistrzostwo Polski w wyścigu górskim.
Starty we Francji W 1982 wyjechał do Francji, gdzie rozpoczął starty w normandzkim klubie EC Pont Audemer, a następnie w grupie Didier Louis i OC Briouze. Pierwszym znaczącym sukcesem było zwycięstwo w klasyfikacji generalnej wyścigu etapowego Liberté Dimanche wraz z trzema wygranymi etapami. Otrzymał wówczas propozycję przejścia do zawodowej grupy Mercier, jednak transakcja nie doszła do skutku wskutek warunków postawionych przez Polski Związek Kolarski.
Wiosną 1983 wystąpił w Critérium du Dauphiné Libéré w reprezentacji złożonej z polskich kolarzy startujących we Francji, obok m.in. Ryszarda Szurkowskiego, Tadeusza Mytnika i Jana Brzeźnego. Na etapie prowadzącym przez Mont Ventoux wjechał na szczyt jako dziewiąty, a etap ukończył na piętnastej pozycji. Był jedynym zawodnikiem polskiej ekipy, który ukończył cały wyścig. Startował także w Tour de l'Avenir.
W połowie lat 80. przeszedł do VC Auxerre w Burgundii, a w 1990 do UC Aulnat-Sayat w Owernii, gdzie poza startami pełnił nieformalną funkcję trenera i dyrektora sportowego. Sprowadził do klubu Mieczysława Karłowicza i Jacka Bodyka; Karłowicz wygrał w 1990 Tour de Pologne, a Bodyk zajął piąte miejsce w mistrzostwach świata amatorów. Od 1991 sponsorem zespołu została firma Groupama.
Karierę sportową zakończył w 1992, po dwudziestu dwóch latach startów, w tym jedenastu we Francji. Według własnych relacji odniósł ponad 200 zwycięstw.
Działalność gospodarcza W 1992 założył firmę Harfa-Harryson, początkowo jako spółkę cywilną, a od 1997 jako jednoosobową działalność gospodarczą. Przedsiębiorstwo zajmuje się dystrybucją sprzętu kolarskiego, m.in. marek Mavic, Michelin i SRAM.
W 2007 otworzył przy ul. Robotniczej we Wrocławiu Dolnośląskie Centrum Rowerowe o powierzchni około 1500 m², w tym około 1000 m² powierzchni sprzedażowej – w chwili otwarcia jeden z największych obiektów tego typu w Polsce.
Firma sponsorowała polskie grupy kolarskie, m.in. Mróz, Intel Action, CCC Polsat i Legię-Felt, oraz zapewnia Neutralny Serwis Mavic podczas Tour de Pologne. Charucki pełnił funkcję zastępcy dyrektora sportowego tego wyścigu.
W 2015 wraz z Czesławem Langiem założył spółkę Lang & Charucki, oficjalnego przedstawiciela włoskiej marki rowerowej Colnago w Polsce. W ramach tej działalności sponsorowano grupę zawodową Domin Sport oraz żeńską ekipę UKS Mróz Colnago Jedynka Kórnik, a wspólnie z Langiem przekazano papieżowi Franciszkowi rower szosowy ufundowany przez Ernesto Colnago. Charucki utworzył także amatorską drużynę Colnago Harfa Harryson Team.
Działalność pozasportowa Od 2001 organizuje coroczną kolarską pielgrzymkę na Jasną Górę w Częstochowie. W 2023 występował jako ekspert komentujący przebieg 80. Tour de Pologne w Programie III Polskiego Radia. Startuje w wyścigach amatorskich w kategorii masters.
Odznaczenia Odznaczony Brązowym (2010) i Srebrnym (2021) Krzyżem Zasługi.
Rodzina Henryk Charucki jest ojcem Pawła Charuckiego (ur. 1988), także kolarzaU Charuckich wszystko zostaje w rodzinie, kolarstwo.s24.pl, 2010-06-27 [dostęp: 2017-06-26].
Przypisy
Bibliografia Bogdan Tuszyński, Złota księga kolarstwa polskiego, wyd. Polska Oficyna Wydawnicza "BGW", Warszawa 1995
Linki zewnętrzne Henryk Charucki w bazie Cycling Archives
Strona biograficzna Henryka Charuckiego
Kategoria:Kolarze Dolmelu Wrocław Kategoria:Kolarze Floty Gdynia Kategoria:Ludzie urodzeni w Ostrowi Mazowieckiej Kategoria:Ludzie związani z Wrocławiem Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy kolarze szosowi Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XX wieku Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Zwycięzcy Tour de Pologne