mały|200px|Gdyński Pomnik Ofiar Grudnia 1970, którego współautorem był Ryszard Semka mały|200px|Grób Ryszarda Semki na cmentarzu katolickim w Sopocie Ryszard Semka (ur. 19 września 1925 w Drzonowie, zm. 11 września 2016) – polski inżynier architekt, profesor sztuki, nauczyciel akademicki Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku.

Życiorys W czasie II wojny światowej wstąpił w szeregi Armii Krajowej.

Po wojnie, w latach 1945–1946 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych z siedzibą w Sopocie. Później studiował na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej, dyplom uzyskał w 1950 w Katedrze Architektury Monumentalnej. W latach 1950–1996 pracował w PWSSP w Gdańsku, początkowo w Katedrze Projektowania Architektonicznego, prowadził Pracownię Projektowania Przestrzennego i Pracownię Projektowania Architektury Wnętrz. Początkowo był asystentem w Pracowni Projektowania Architektonicznego (1950–1963), potem prowadził przedmiot Kompozycja płaska i przestrzenna (1956–1964), a następnie był kierownikiem Pracowni Projektowania Wstępnego (1966–1968). Od 1967 prowadził pracownię Projektowania Architektury Wnętrz, a w 1971 został jej kierownikiem. W 1981 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1990 tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1971–1978 i 1980–1984 był dziekanem Wydziału Architektury Wnętrz i Wzornictwa Przemysłowego. Był również profesorem wizytującym i dziekanem na Wydziale Projektowania Środowiska Uniwersytetu w Lagos (1978–1980).

Od 1950 był członkiem Stowarzyszenia Architektów Polskich SARP, w latach 1988–1991 sprawował funkcję prezesa Zarządu Głównego SARP. Od 1983 należał do ZAPA Zespołu Autorskich Pracowni Architektonicznych w Gdańsku. Współpracował z czasopismem „Architektura Murator”. Działacz NSZZ „Solidarność”.

Autor budynków w Gdańsku, wnętrz w Gdańsku, Sopocie i Warszawie, nowej części budynku ASP w Gdańsku (przy Zbrojowni). Od 1983 projektant odbudowy Starego Miasta w Elblągu. Autor (1993) Pomnika Ofiar Grudnia ’70 w Gdyni przy al. Piłsudskiego (wspólnie z prof. Sławojem Ostrowskim).

Stryj dziennikarza Piotra Semki.

Został pochowany na cmentarzu katolickim w Sopocie (kwatera C4-2-1) śp. Ryszard Semka.

Odznaczenia

Złoty Krzyż Zasługi (1973) Medal 40-lecia Polski Ludowej (1986) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1972) Odznaka honorowa „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” (1977) Złota Odznaka SARP (1977) Odznaka „Zasłużony dla m. Gdańsk” (1977)

Źródło:.

Nagrody i wyróżnienia

II nagroda w Konkursie na stację metra „Plac Teatralny” w Warszawie (współautorzy W. Rembiszewski, K. Biszewski, J. Bojarski, L. Taraszkiewicz) (1953) Wyróżnienie w konkursie na pawilon EXPO w Brukseli (1957) III nagroda w konkursie na pomnik Mieszka I i Bolesława Chrobrego w Gnieźnie (współautor Z. Zabrocki) (1967) Wyróżnienie w konkursie na Dom Oficera w Warszawie (1968) Wyróżnienie w konkursie na zespół biurowo-administracyjny Hartwiga w Szczecinie (1969) Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (zespołowa) (1970) Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (1972) Wyróżnienie II stopnia SARP (1974) I nagroda (zespołowa, współpraca W. Mokwiński, B. Petrycki, J. Popek) równorzędna w konkursie zamkniętym SARP na opracowanie koncepcji architektoniczno-urbanistycznej Centrum Zarządzania Branżą Przemysłu Okrętowego w Gdańsku-Oliwie (1974) Wyróżnienie honorowe w plebiscycie czytelników „Głosu Wybrzeża” za najlepszą realizację 30-lecia PRL za rozbudowę PWSSP (1974) Nagroda Rektora PWSSP za projekt i realizację wnętrz Zamku Książ (1975) Nagroda Rektora PWSSP (1976, 1977, 1982, 1983, 1991) Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1977, 1986, 1994) Wyróżnienie w konkursie na zespół uczelni artystycznych w Poznaniu (1977) Nagroda Rektora PWSSP za projekt zabudowy Starego Miasta w Elblągu oraz koncepcje architektoniczne Domu Technika NOT w Elblągu (1978) II nagroda Ministra Gospodarki Przestrzennej Materiałów Budowlanych i Ochrony Środowiska (zespołowa) za plan realizacji odbudowy Starego Miasta w Elblągu (1979) Wyróżnienie w konkursie na zespół parafialny w Gdańsku-Żabiance (1982) Nagroda Rektora PWSSP I stopnia (1984, 1985) Nagroda na I Biennale Architektury w Krakowie (1985) Nagroda Dziekana Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej na I Biennale Architektury w Krakowie (1985) Nagroda im. Ericha Brosta za odbudowę Starego Miasta w Elblągu (1995) Nagroda specjalna SARP za odbudowę Starego Miasta w Elblągu (1996)

Źródło:.

Przypisy

Bibliografia

Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, edycja 3 (redaktorzy Lubomir Mackiewicz, Anna Żołna), Warszawa 1993, s. 636.

Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej Kategoria:Architekci związani z Gdańskiem Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Architektów Polskich Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Kultury i Sztuki (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu katolickim w Sopocie Kategoria:Polscy inżynierowie architekci Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku Kategoria:Zmarli w 2016